کنکور 98

کاهش دیابت با ورزش مقاومتی و وزنه‌برداری

پژوهشگران برزیلی در بررسی جدید خود دریافتند که ورزش‌های مقاومتی و وزنه‌برداری می‌توانند به کاهش اضافه وزن و دیابت کمک کنند.

کاهش دیابت با ورزش مقاومتی و وزنه‌برداری

به گزارش ایسنا و به نقل از مدیکال‌اکسپرس، بررسی جدید پژوهشگران "دانشگاه کامپیناس" (UNICAMP) برزیل نشان می‌دهد که انجام دادن ورزش‌های گوناگون مانند تمرین با وزنه می‌تواند به کاهش میزان چربی انباشته شده در کبد و بهبود کنترل فشار خون در افراد مبتلا به اضافه وزن و دیابت کمک کند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهند که افراد مبتلا به اضافه وزن و دیابت حتی با ورزش کردن برای زمانی کوتاه و پیش از کاهش قابل توجه وزن نیز می‌توانند چنین نتایجی را در خود مشاهده کنند.

پژوهشگران در آزمایش‌های صورت گرفته روی موش‌ها دریافتند که دو هفته ورزش، برای اصلاح بیان ژن در بافت کبد آنها کافی است. نتایج آزمایش نشان داد که ورزش کردن موجب می‌شود که کبد، لیپیدهای ذخیره شده بیشتری را بسوزاند و بیماری‌های مرتبط با کبد چرب کاهش یابند. همچنین مشخص شد که ورزش کردن می‌تواند به بهبود سیگنال‌دهی انسولین در سلول و کاهش تولید گلوکز کمک کند و بدین ترتیب، امکان ابتلاء به دیابت را کاهش دهد.

"لئوناردو پریرا دی مورا"(Leandro Pereira de Moura)، استاد بخش علوم کاربردی دانشگاه کامپیناس و پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: در حال حاضر، همه می‌دانند که ورزش کردن می‌تواند به کنترل بیماری کمک کند. پژوهش ما، بر چگونگی و دلیل این موضوع و همچنین بر مکانیسم‌های مرتبط با آن تمرکز دارد. اگر بتوانیم پروتئین اصلی که سطح افت و خیز آن، با ورزش کردن تغییر می‌کند پیدا کنیم، می‌توانیم گامی به سوی کشف داروهایی برداریم که مزایای فعالیت فیزیکی را دارند.

کاهش دیابت با ورزش مقاومتی و وزنه‌برداری

وی افزود: انباشته شدن چربی اضافه در کبد، می‌تواند به التهاب موضعی منجر شود، حساسیت سلول‌های کبد را نسبت به عملکرد انسولین از بین ببرد و به التهاب شدید کبد بیانجامد که "سیروز"(Cirrhosis) نام دارد و نهایتاً به نارسایی کبدی منجر می‌شود.

پژوهشگران برای بررسی اثر تمرینات قدرتی بر کبد، آزمایشی را روی سه گروه موش انجام دادند. نخستین گروه، با یک رژیم غذایی استاندارد حاوی چهار درصد چربی و گروه دوم و سوم، با یک رژیم ۱۴ روزه دارای ۳۵ درصد چربی تغذیه شدند که برای اضافه‌وزن و چاقی در حیوانات کافی بود. گروه دوم، تحرکی نداشتند اما گروه سوم باید پس از ابتلاء به اضافه وزن و دیابت، تمرینات قدرتی متوسطی را برای ۱۵ روز انجام می‌دادند. موش‌ها باید روزی ۲۰ بار از پله‌هایی که برای ورزش آنها ساخته شده بود، بالا می‌رفتند. این برنامه ورزشی طوری طراحی شد که مشابه ورزش کردن انسان‌ها باشد.

پژوهشگران، فقط ۱۵ روز را برای ورزش کوتاه مدت موش‌ها مشخص کردند تا بتوانند مزایای مرتبط با ورزش مقاومتی را نشان دهند. آنها دریافتند اگرچه موش‌هایی که مجبور به ورزش شدند، در پایان ۱۵ روز هنوز اضافه وزن داشتند اما سطح قند خون آنها معمولی بود؛ در حالی که اضافه وزن موش‌های گروه دوم، تا پایان آزمایش به همان صورت باقی ماند. تحلیل کبد موش‌ها نیز نشان داد چربی موضعی در گروهی بود که ورزش می‌کردند، در مقایسه با گروه دوم، بین ۲۵ تا ۳۰ درصد کاهش یافت.

نتایج این پژوهش، در مجله "Journal of Endocrinology" به چاپ رسید.

منبع :