تعریف از کودکان: «آفرین» دیگر جواب نمی­دهد (بخش دوم)

تمجید زمانی خوب است که واقع­گرایانه باشد. وقتی‌که تمجید دائماً بر پایه­ی واقعیت باشد، به کودکتان معیاری برای سنجش خود می­دهید.

تعریف از کودکان: «آفرین» دیگر جواب نمی­دهد (بخش دوم)

در بخش اول، در مورد تمجید­های جعلی و کلی­ای بحث شد که به‌جای این که تعریفی از کار خوب به کودکان ارائه دهد، تأکیدشان بر خود کودکان است. هرچند والدین باید بدانند، اعتمادبه‌نفس کودک با تأکید بر عملکرد کودک و نه خود کودک ساخته می­شود.

پیش از این که از کودکتان تعریف کنید، ببینید تعریف کردن چه زمانی مفید است:

  • تمجید زمانی خوب است که واقع­گرایانه باشد. وقتی‌که تمجید دائماً بر پایه­ ی واقعیت باشد، به کودکتان معیاری برای سنجش خود می­دهید.

  • تمجید وقتی خوب است که کودک لایقش باشد. برای مثال، «حیاط خیلی خوب شده، واقعاً عالی برگارو جمع کردی!» یا «ممنون که برای مرتب کردن پارکینگ کمک کردی، با کمک تو پارکینگ خیلی تمیز و مرتب شده.» تمجیدی که کودک لایقش است، باعث می­شود تلاش کودک بیشتر شود و برای کودک بسیار دلگرم‌کننده است.

  • تمجید زمانی خوب است که مشخص باشد. هرچه مشخص ­تر و با جزئیات بیشتر، بهتر. جزئیات بسیار آموزنده ­تر از تعریف و تمجید کلی است. جزئیات به کودک آموزش می­دهد که او بر دستاوردهایش کنترل دارد. همچنین به او می­ آموزد که جایزالخطاست و او را برای شکست­ ها و انتقادات احتمالی در آینده آماده می­سازد.

  • تمجید زمانی خوب است که دیر به دیر استفاده شود. وقتی یک تمجید را بیش‌ازحد تکرار می­کنید، تمجید دائم و قراردادی همان اثری را خواهد داشت که داد زدن دارد.

پس اگر از کودکان باید در حد متوسط تعریف کرد، والدین برای این که کودکان احساس ارزشمند بودن کنند باید چه کنند؟ اعتمادبه‌نفس آن‌ها را چگونه بسازند؟

در این مقاله شش روش برای جایگزینی تعریف و تمجید از کودکان معرفی می­شود.

  • تشویق. تشویق تأثیرگذار است چرا که به شما اجازه داده ویژگی یا رفتاری که مد نظرتان است را انتخاب کنید و آن را به‌صورت مثبت و سازنده پرورش دهید. در تشویق، شما فرآیند را حمایت کرده و در ساخت اعتماد به‌نفس کودکتان پیشرفت می­کنید. وقتی با  نمره­ ی پایین در یک آزمون نزد شما می­ آید، می­توانید بگویید: «من از تلاشی که در این آزمون برای مطالعه انجام دادی خوشم آمد و شاید بتوانی دفعه­ ی بعدی بیشتر تلاش کنی.»

  • شما فرآیند را مورد تمجید قرار می­دهید و نه نتیجه را و کودکتان را مسئولیت­ پذیر بار می­آورید.

  • توجه. اگر دائماً به کودکتان توجه کنید، کودک با اعتمادبه‌نفس‌تری خواهید داشت. این توجه می­تواند در یادگیری حرکتی در اسکیت، ژیمناستیک، یادگیری پیانو و یا برد در یک مسابقه­ ی تنیس باشد. به او بفهمانید که شما موفقیت­های کوچک و بزرگ او را می­بینید. از او بخواهید مجموعه­ ی عروسک­ ها، سنگ­ ها یا چیزهای مشابه اش را به شما نشان دهد. آن‌ها را ببینید و به او بگویید «چه مرتب چیدی‌شون!» یا «چه خوب ازشون نگهداری می­کنی» یا «اینارو از کجا آوردی؟».

  • توجه ویژه­ی شما به کودک بسیار بهتر از تعاریفی است که از اتاق دیگر با فریاد اعلام شود. علاقه نشان دادن به چیزهایی که کودکتان به آن‌ها علاقه­مند است تأثیر بیشتری از تمجید کردن خالی دارد.

  • گوش دادن. اکثر والدین بسیار درگیر و حواس‌پرت هستند. اغلب آن‌قدر پریشان‌اند که حواسشان به نیازهای کودکانشان نیست. آن‌ها باید کودکان را تأیید کنند و قضاوتی منصفانه از عملکردشان به آن‌ها بدهند. زمان بگذارید و به آن‌ها گوش دهید و مطمئن شوید که آن‌ها می­دانند که شما در حال گوش دادن به آن­هایید. به شکایت‌هایشان گوش دهید و همدردی کنید. برای مثال سریعاً طرف معلم یا کودکتان را نگیرید. از دید کودکتان به قضایا بنگرید.

  • وقتی به کودکتان اجازه می­دهید که توضیح دهد، به این معنی است که به دیدگاهش احترام می­گذارید. شنیده شدن انگیزه دهنده­ ی قوی­ای است.

  • تشویق کنید. بر جهتی که کودکتان به سمت آن حرکت می­کند تمرکز کنید. می­توانید بگویید:«از آزمون قبلی تا الآن خیلی پیشرفت کردی. باید به خودت افتخار کنی». وقتی کودکتان سعی در حفظ کردن شعر یا کلماتی برای امتحان ادبیات دارد می­توانید بگویید «تقریباً انجامش دادی، من مطمئنم می­تونی انجامش بدی.». وقتی کودکتان موفقیتی مهم به دست آورد، می­توانید بگویید: «به خودت اثبات کردی که هیچ‌وقت نباید ناامیدشی!»

  • با این کار، به کودکتان می آموزید که قابلیت‌هایش را بشناسد تا نهایتاً بتواند سنجش درستی از خودش به دست آورد.

  • تقویت. می­توانید بگویید: «آهنگی که برای پدربزرگ و مادربزرگ خوندی رو دوست داشتم، می‌تونی واسه منم بخونیش؟» یا از او بپرسید یک جک بگوید یا از او کمک بخواهید: «چطوری انقد خوب از کنترل تلویزیون استفاده می­کنی؟ من هنوز نمی‌دونم این دکمه به چه درد می‌خوره؟».

  • یادآوری لحظات خوب به کودکان کمک می­کند نقاط قوتشان را بشناسند. با این کار شما به کودکتان می­گویید که او چیزی با ارزش دارد که می­تواند آن را با دیگران به اشتراک بگذارد.

  • سؤال کنید. می­توانید بگویید«رنگ­ های اون نقاشی رو چطور انتخاب کردی؟ واسه کشیدن اون خط‌ها از چی استفاده کردی؟»

  • از آنجا که در مورد فرآیند سؤال می­پرسید، او را وادار به تفکر درباره‌ی چگونگی کاری که انجام داده می­کنید.

با ترکیب کردن این روش ­ها و استفاده­ ی دائم از آن‌ها، کودکان را در مسیری مستقیم و باارزش به سمت اعتمادبه‌نفس قرار داده­ اید.


منبع:

https://www.psychologytoday.com/us/blog/singletons/201307/praising-kids-how-proper-praise-helps-children-part-2



مشاوره تلفنی و پاسخ به سوالات شما

چگونه برای درس خواندن برنامه ریزی کنم ؟
پاسخ به سوالات شما درباره کارنامه آزمون های کانون ، روش های مطالعه ، انتخاب کتاب های آموزشی و ....

از طریق تلفن ثابت در سراسر کشور بدون پیش شماره
با شماره 9099071219 تماس بگیرید
پاسخگویی 8 تا 24