ماده‌ای که به دردسر جراحان خاتمه می‌دهد

محققان موفق به تولید یک ماده حل شونده و بدون ضرر شدند که می‌توان از آن در عمل جراحی و به هنگام بخیه زدن برش‌های محل جراحی به منظور منقبض کردن اندام‌های مجاور استفاده کرد.

ماده‌ای که به دردسر جراحان خاتمه می‌دهد

محققان موفق به تولید یک ماده حل شونده و بدون ضرر شدند که می‌توان از آن در عمل جراحی و به هنگام بخیه زدن برش‌های محل جراحی به منظور منقبض کردن اندام‌های مجاور استفاده کرد.

هنگامیکه یک جراح یک برش در دیواره شکم بیمار را بخیه می‌زند، دستگاهی به نام رترکتور یا منقبض کننده‌(Retractor) را در آن وارد کرده که روده را به سمت پایین نگه داشته و آن را از مقابل مسیر کار خود کنار می‌زند.

رترکتورها یا منقبض کننده‌ها(Retractor) ابزار آلاتی هستند که دارای دو نوع دستی و خودکار بوده و جراح با کمک این وسایل می‌تواند در ناحیه عمل، از اکسپوز یا دیدکافی برخوردار باشد. این ابزارهای فولادی با داشتن تیغه خمیده و قلاب مانند که زاویه‌های متفاوتی نیز دارد، بافت‌های سطحی یا عمقی را به اطراف می‌فشارد و به عبارتی باعث انقباض بافتی می‌گردد.

این ابزار اندام‌ها را از سوراخ شدن توسط ادوات جراحی ایمن نگه داشته و همچنین از خارج شدن از ناحیه برش و ایجاد فتق جلوگیری می‌کند. متاسفانه رترکتور باید قبل از اینکه برش به طور کامل دوخته شود، از آن خارج شود که این کار احتمال ایجاد سوراخ در روده و فتق را افزایش می‌دهد. زیرا هنوز قسمت‌هایی از این برش وجود داشته که به طور کامل بخیه نشده‌اند.

به همین دلیل محققان یک ماده نگهدارنده جدید را ایجاد کرده‌اند که می‌تواند در حفره شکم باقی بماند و بدون آسیب رساندن به اندام داخلی، جذب شود.

دکتر جیسون اسپکتور، جراح پلاستیک در مرکز پزشکی پرسبیترین نیویورک و مرکز پزشکی ویل کرنل، پس از انجام عمل‌های ترمیمی مکرر فتق در بیماران، نیازمند ماده ای بود که این مشکل را حل کند. به همین دلیل او همکاری خود را با دکتر دیوید پاتنم، استاد دانشکده مهندسی پزشکی در دانشگاه کرنل آغاز کرد.

آنها موفق به توسعه ماده‌ای(در قالب یک صفحه صاف)شدند که انعطاف پذیری لازم را برای عبور از برش جراحی داشت و از طرفی به قدری محکم بود که از اندام‌ها در برابر پارگی جلوگیری می‌کرد.

این ماده غیر سمی از پلی اتیلن گلیکول ساخته شده است که یک ترکیب شیمیایی است که در محصولاتی مانند ملین‌ها(مسهل‌ها) و دی هیدروکسی استون(DHA)، یک فرآورده جانبی است که از تجزیه گلوکز در بدن ایجاد می‌شود. پلی اتیلن گلیکول باعث انعطاف پذیری مواد می‌شود، در حالی که DHA باعث افزایش قدرت آنها می شود.  علاوه بر این، هر دو ترکیب در هنگام برخورد با مایعات(مانند آنهایی که در بدن یافت می شوند) حل خواهند شد.

محققان این پژوهش با موفقیت توانستند این ماده را بر روی موش‌ها آزمایش کنند و امیدوارانه به دنبال انجام آزمایشات بالینی بر روی انسان‌ها هستند.

منبع :



پاسخ تلفنی به سوالات شما درباره کنکور 97

با درصدهای تخمینی در کنکور 97 , احتمال دارد چه رتبه ای بیاورم و کجا می توانم قبول شوم؟

آیا برای ویرایش اطلاعات ثبت نام کنکور (معدل, کد سهمیه و ...) باز هم زمان دارم؟

کنکور 98 به چه صورت خواهد بود ؟

انتخاب رشته و دانشگاه را از همین امروز با مشاوران شروع کنید

از طریق تلفن ثابت در سراسر کشور بدون پیش شماره
با شماره 9099071219 تماس بگیرید
ساعت پاسخگویی از 8 صبح تا 12 شب