نگاهی دقیق به بیماری آسم

بیماری آسم نوعی افزایش پاسخ راه‌های هوایی ریه به محرک های مختلف است.



بیماری آسم نوعی افزایش پاسخ راه‌های هوایی ریه به محرک های مختلف است.

افزایش تحریک پذیری و حساسیت مجاری هوایی ریه به محرک های داخلی و خارجی سبب ایجاد التهاب در آنها می‌شود و به صورت انقباض و تنگی گسترده مجاری هوایی تظاهر می‌کند. در این حالت بیمار به دلیل تنگی شدید راه های هوایی دچار تنگی نفس و سرفه می شود.

علائم آسم

آسم یک بیماری دوره‌ای است و بیماران خصوصاً افراد جوان و کودکان ممکن است در هنگام معاینه هیچ گونه نشانه غیرعادی نداشته باشند. بیماران در فواصل بین حملات حاد آسم بدون علامت هستند.

در حمله حاد آسم علائم به صورت تنگی نفس، خس خس سینه و سرفه بروز می‌کند. اما در کل علائم آسم خصوصاً در کودکان بسیار متفاوت است به گونه‌ای که در بعضی از موارد مادر کودک آسمی فقط متوجه ضعف عمومی، خستگی و خمودگی و کاهش فعالیت کودک خود می شود. سرفه در بچه ها ممکن است تنها علامت بیماری باشد.

 علائم مزمن آسم ممکن است به صورت سرفه های خشک پشت سر هم و متناوب بروز کند. تقریباً تمام بیماران آسمی شب ها بدحال‌تر می شوند و بسیاری از بیماران صبح‌ها پس از خواب شبانه هنگام نفس کشیدن احساس سختی و فشار روی قفسه سینه دارند.

علل آسم

در بیشتر از  نیمی از موارد  بیماران مبتلا به آسم خصوصاً کودکان سابقه شخصی یا خانوادگی آلرژی مانند آب ریزش بینی، کهیر و اگزما و یا آلرژی‌های غذایی وجود دارد.

در آسم ناشی از آلرژی به مواد حساسیت زا مانند گرده گیاهان، اجزای حیوانی مثل مو، پر، پشم، گرد و غبار خانگی و قارچ ها سبب افزایش شدت بیماری می‌شوند. بنابراین در مورد بیمارانی که زمینه آلرژی دارند باید تا سر حد امکان رویارویی با مواد حساسیت‌ زا را کاهش داد.

وجود ‌پوسته‌های و موهای جداشده از بدن حیوانات خانگی در محیط زندگی در بروز حملات آسم موثر است. محیط زندگی باید کاملاً تمیز و عاری از هرگونه گردوغباری باشد.

 بندپایان بسیار کوچکی در گرد و خاک خانگی و در میان پرز های فرش و موکت  وجود دارند که به آنها «مایت» یا "هیره" گفته می شود.

مایت ها با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شوند و به صورت انگل در محیط زندگی انسانی و حیوانی زندگی می کنند. ورود مایت ها به دستگاه تنفس سبب بروز و افزایش شدت بیماری آسم می شود.

آسم  غیر مربوط به آلرژی ممکن است ناشی از واکنش به داروهایی مثل آسپیرین  و یا ناشی از عوامل شغلی و یا عفونت های دستگاه تنفسی یا حتی ناشی از ورزش باشد.

در فصول سرد سال با افزایش عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی چه از نوع ویروسی و چه باکتریایی علائم بیماری آسم شدیدتر می شود. از این رو برای پیشگیری از ابتلا به عفونت های تنفسی برای کودکان آسمی واکسن آنفلوآنزا توصیه می شود.

ورزش و فعالیت، خنده، هوای سرد و خشک، بوی قوی و محرک هایی مثل دود سیگار ، رنگ و بخارهای شیمیایی و حتی استرس روانی  نیز بیماری آسم را شدیدتر می کند.

پیشگیری و درمان

آگاه بودن بیماران آسمی با سرشت بیماری آسم، استفاده صحیح از درمان‌ها و پرهیز جدی از مواد حساسیت‌زا با تغییر زندگی و پاکسازی محیط زندگی و شناخت عوامل تشدید‌کننده بیماری همه و همه در کنترل و پیشگیری از بروز حملات آسم بسیار موثر است.

آسم هرگز به طور کامل قابل علاج نیست و معمولاً درمان و اداره طولانی مدت برای کنترل آن نیاز است.


یکی از راه های درمان بیماری آسم استفاده از اسپری های استنشاقی است که معمولاً توسط بیماران ترجیح داده می شود. سالبوتامول و تربوتالین از جمله اسپری هایی هستند که به طور شایع نسخه می شوند.

منبع :