با جوراب‌های هوشمند، اعضای مصنوعی هم دارای حس خواهند شد

آینده اعضای مصنوعی با ورود ساختارهای چاپ سه بعدی، مواد پیشرفته و سنسورهای تعبیه شده در پروتزها به سرعت در حال شکل گیری است و جایگزین مدل‌های قدیمی‌تر چوبی و پلاستیکی می‌شود.



آینده اعضای مصنوعی با ورود ساختارهای چاپ سه بعدی، مواد پیشرفته و سنسورهای تعبیه شده در پروتزها به سرعت در حال شکل گیری است و جایگزین مدل های قدیمی تر چوبی و پلاستیکی می شود. اما مانند تمامی محصولات آینده نگر، دسترسی به این محصولات نیز برای همه مقدور نیست. برای از بین بردن این خلا برای افرادی که نمی توانند به چنین اعضای مصنوعی پیشرفته ای دسترسی داشته باشند، محققین اتریشی روشی را معرفی کرده اند که با لباس های مجهز به سنسور، اعضای مصنوعی غیرهوشمند را هوشمند کنند.

مقاله تحقیقاتی دانشگاه علوم کاربردی لینز در خصوص ProCover چندی پیش در کنفرانس انجمن UIST ارایه شد و به عنوان یکی از بهترین مقالات مورد تحسین قرار گرفت.

در بخشی از این مقاله آمده است:

طراحی و ساخت پروتزهایی که قادر باشند حس لامسه طبیعی را القا کنند مورد توجه زیادی قرار گرفته است. اما، بسیاری از نوآوری های این حوزه از دسترس عده زیادی خارج خواهد بود. ما قصد داریم پوشیدنی های ارزان قیمتی را معرفی کنیم که می توانند قابلیت حس را به پروتز های قدیمی تر نیز هدیه دهند.

راهکار این تیم بر این واقعیت بنا شده که بسیاری از افرادی که از پروتز استفاده می کنند، مانند سایر افراد روی آنها جوراب به پا می کنند. پس چرا این جوراب ها از مواد هوشمند تولید نشوند؟ خب، این دقیقا همان کاریست که این گروه انجام داده است. چند لایه از پارچه رسانا یک لایه از پیزومقاومت (Piezoresistive) را در بر می گیرند و شبکه ای حساس به فشار را پدید می آورند که تمام سطح پا و قوزک را می پوشاند.

این شبکه نیز به نوبه خود به حلقه ای از موتورهای لرزاننده متصل می شود که می تواند بر هر بخشی که کاربر ترجیح می دهد پوشانده شود. فشار بر یک بخش خاص از پا، لرزش با فرکانس خاصی را در موتورهای خاصی ایجاد می کند. این گروه از محققین همچنین نمونه ای از جوراب ها که میزان زاویه خم شدن یک زانوی مصنوعی را نیز به شخص منتقل می کردند را نیز مورد آزمایش قرار داده اند.

این روش کم هزینه می تواند حس فشار و نحوه قرارگیری پا را به کاربر ارایه دهد و با توجه به مکانیسم غیرتهاجمی  آن نیازی به استفاده از جراحی برای دسترسی افراد به آن وجود ندارد.آزمایشات بر روی نمونه اولیه این محصول بر روی تعداد زیادی از افراد که از پروتز استفاده می کردند نشان داده است که این پوشیدنی قادر است اطلاعات سودمندی را در اختیار فرد بگذارد اما هنوز نیاز به تغییرات بیشتری دارد.خوشبختانه، تغییر محل قرارگیری و میزان اطلاعاتی که توسط این جوراب ها ارسال می شوند یا جایگزینی موتورها با وسیله ای دیگر که مثلا به جای لرزش از فشار استفاده کند وجود دارد.حالا این تیم محققین باید از پیچیدگی این جوراب تا حد امکان بکاهند و نمونه دستکش آن که بر روی دست های مصنوعی قابل استفاده باشد را نیز تولید کنند.

منبع :