ارائه حسگری برای شناسایی فلزات قلیایی خاکی توسط محققان کشور

مقاله دکتر محمد ایزدیار عضو هیات علمی گروه شیمی دانشکده علوم دانشگاه فردوسی مشهد، به عنوان مقاله و سخنرانی برتر این کنفرانس انتخاب شد



مقاله دکتر محمد ایزدیار عضو هیات علمی گروه شیمی دانشکده علوم دانشگاه فردوسی مشهد که با عنوان مطالعه نظری بر روی توانایی نانو پپتید حلقوی متشکل از گلایسین به عنوان حسگر برای شناسایی فلزات قلیایی خاکی در نوزدهمین کنفرانس ملی شیمی فیزیک ایران ارائه شد به عنوان مقاله و سخنرانی برتر این کنفرانس انتخاب شد.

به گزارش ایسنا، بر اساس این گزارش عنوان مقاله ارائه شده "مطالعه نظری بر روی توانایی نانو پپتید حلقوی متشکل از گلایسین به عنوان حسگر برای شناسایی فلزات قلیایی خاکی" است که موضوع اصلی آن در زمینه نانوبیوشیمی است که به لحاظ اهمیت کاربردی آن، امروزه یکی از موضوعات جدید مورد توجه شیمیدانان است.

پپتیدهای حلقوی کاربردهای زیادی در علوم زیست شناسی، شیمی و مواد دارند. به عنوان نمونه می توان به حسگرهای زیستی، موادحساس به نور،  عوامل ضدمیکروبی، سیستم های انتقال دهنده انتخابی، قطعات الکترونیک مولکولی و دیگر کاربردهای بالقوه آن در زیست شناسی، الکترونیک و اپتیک اشاره کرد.

همچنین مطالعات و تحقیقات زیادی بر روی نانوساختارهای کووالانسی لوله‌ای شکل در طول دهه گذشته انجام شده است، در حالی که امروزه، نانو ساختارهای لوله‌ای غیر کووالانسی مانند نانوپپتیدهای حلقوی که عمدتا با پیوندهای هیدروژنی قادر به ایجاد ساختارهای لوله‌ای شکل هستند، به دلیل خواص ویژه‌ای که از نظر کاربردی دارند بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌اند.

در این مقاله که بخشی از پروژه کارشناسی ارشد محمد خوانی است و با راهنمایی دکتر محمد ایزدیار و مشاوره دکترمحمدرضا حسین دخت انجام شده است، با استفاده از روش های نظری، نوع جدیدی از حسگر بر پایه پپتید حلقوی طراحی، مدل سازی و معرفی شده است که توانایی قابل توجهی برای شناسایی فلزات قلیایی خاکی در فاز محلول به صورت انتخابی دارد. سیکلوپپتید معرفی شده این قابلیت را دارد که در حضور کاتیون‌های فلزات قلیایی خاکی می‌تواند کاتیون بریلیوم را به صورت انتخابی شناسایی کند.

مطالعات نظری انجام شده نشان می دهد که برهمکنش‌های الکتروستاتیک می توانند به عنوان یک عامل موثر در داشتن این ویژگی به حساب آیند. مطالعات تکمیلی روی این موضوع بیانگر آن است که پارامترهایی مانند تغییر توالی آمینواسیدی، طول و قطر نانولوله به دست آمده از خودآرایی این پپتیدهای حلقوی به عنوان عوامل تنظیم کننده خواص حسگری به حساب می آیند.