چگونه از اشتباهاتمان بیاموزیم؟

اشتباهات یکی از منابع مهم یادگیری است اگر...



واقعیت اینست که بین آنچه فکر میکنیم میدانیم و آنچه واقعا می دانیم فاصله وجود دارد.این فاصله دقیقا به اندازه تعداد اشتباهات ماست.  البته اشتباه کردن بخشی از فرایند یادگیری است که از دل آزمونهای دو هفته ای بیرون می آید و باعث میشود خود واقعی مان را پیدا کنیم.

در برخورد با اشتباه دو رویکرد وجود دارد:

رویکرد اول(که مربوط به اکثر افراد است)این است که اشتباهاتشان را پنهان می کنند.که در نهایت به فراموشی یا انکار منتهی می شود.در این رویکرد اشتباه پایان کار است،

ولی در رویکرد دوم  افراد به سراغ اشتباهشان می روند و بررسی اشتباه برایشان شروع فصل جدیدی از یادگیری می شود.

اجازه دهید به لحظه اشتباه کردن برویم.خود را سر جلسه آزمون هنگام پاسخ به یکی از سئوالات آزمون تصور کنید.ابتدا استدلال می کنید یعنی دلایل قانع کننده ای برای پاسخ خود می آورید حال اگر استدلال شما ضعیف باشد، احتمال دو اشتباه وجود دارد :

1)یا با اطمینان پاسخ داده اید که بعد از گرفتن کارنامه به اشتباهتان پی می برید (تازه تعجب می کنید!!) .به این معنی است که شما خودتان هم نمی دانستید که این موضوع را خوب بلد نیستید ( جهل مرکب) 

2)یا تردید دارید و به شانستان رجوع  می کنید که نشان می دهد حداقل خودتان خبر دارید که نمی دانید( جهل ساده)

اشتباهات دسته دوم را می توان کنترل کرد.فقط کافیست نه بگویید و به آنها  پاسخ ندهید و علامت ش کنارش بگذارید چرا که شما به دنبال سنجش دانسته های خود هستید نه شانستان (البته قبل از گرفتن کارنامه فرصت خوبی برای رسیدگی به این سئوالات شک دار است) .اما دسته اول نیاز به استنباط دارد یعنی پس از گرفتن کارنامه آزمون معنی و مفهوم سئوال را بار دیگر دقیقتر و از زوایای دیگر بررسی کنید. اتفاقی که در این لحظه می افتد اینست که مقایسه پاسخ  قبلی خودتان با استدلال جدیدتان لایه عمیقتری از مطلب را برای شما آشکار می کند و استنتاج یا نتیجه گیری نهایی از میان دو تفکر متفاوت نمود پیدا می کند  که منجر به یافتن علت اشتباهتان سر جلسه آزمون می شود. پس باید  درکتاب خود آموزی به عنوان یک نکته مهم یادداشت  کنید تا دوباره تکرار نشود.

نمی توانیم انتظار داشته باشیم که هیچگاه اشتباهی از ما رخ ندهد اما مي توانیم از تكرار اشتباه جلوگیری کنیم و مهمتر از آن از اشتباهاتتان بیاموزید