ترکیب زبان اشاره و لبخوانی، بهترین روش آموزش به «ناشنوایان"

رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی گفت: لبخوانی دانش آموز را برای ورود به جامعه آماده و زبان اشاره نیز کمک می‌کند تا بهتر منظورش را منتقل کند.



رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی با بیان اینکه بهترین روش آموزشی به ناشنوایان ترکیب زبان اشاره و لبخوانی است گفت: لبخوانی دانش آموز را برای ورود به جامعه آماده و زبان اشاره نیز کمک می‌کند تا بهتر منظورش را منتقل کند.

مجید قدمی در گفت‌وگو با ایسنا، در پاسخ به برخی انتقادات مطرح پیرامون کاهش استفاده از زبان اشاره و کاهش درک دانش آموزان ناشنوا از دروس اظهار کرد: این نگاه غلط است. معتقد هستم بهترین روش آموزشی به ناشنوایان روش ترکیبی است.

وی افزود: روش اشاره دو نوع است؛ نخست اشاره کلمات نظیر جمهوری، ایران و... و دوم روش اشاره برای الفبا تحت عنوان اشاره الفبای دستی نظیر الف، ب، خ و... است.

قدمی با بیان اینکه روش لبخوانی نیز برای ناشنوایان مورد استفاده قرار می گیرد گفت‌: در لبخوانی فرد باید تشخیص بدهد که طرف مقابل چه می گوید. مخالفان لبخوانی معتقدند که در لبخوانی حروف حلقی دیده نمی شود و به همین خاطر به کودک ظلم می شود.

رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی با بیان اینکه در مقابل موافقان لبخوانی بر ضرورت آمادگی کودکان برای حضور در جامعه تاکید می کنند اظهار کرد: کودک می خواهد در آینده در جامعه حضور پیدا کند و لبخوانی باعث آماده شدن وی برای زندگی می شود. وی تاکید کرد: معتقدم ترکیب دو روش زبان اشاره و لبخوانی فرد را برای ورود به جامعه آماده و کمک می کند تا بتواند در جامعه با دیگران ارتباط برقرار کند و وقتی به دانشگاه می رود منظور استاد را متوجه شود.

قدمی با بیان اینکه لبخوانی یک روش حیاتی برای کودک است و با روش لبخوانی در روش آموزش تلفیقی است که فرد می تواند در مدارس عادی حضور یابد گفت: نمی توانیم کودک ناشنوا را به مدرسه عادی ببریم و به همه همکلاسی هایش بگوییم زبان اشاره یاد بگیرند ولی فرد ناشنوا باید هر دو روش اشاره و لبخوانی را بلد باشد تا منظورش را منتقل کند.

رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی ادامه داد: روش تلفیقی باعث رشد اجتماعی کودک شده و ذخایر واژگانی وی را غنی می کند.