iOS می‌خواهد وردست ما باشد!

از زمان طراحی اولین آیفون تا به امروز اپل جنگ سختی را با یک رقیب بزرگ آغاز کرده. گوگل با اندروید همان رقابتی را با اپل آغاز کرد که مایکروسافت با ویندوز انجام داد.



در واقع گوگل با در پیش گرفتن سیاست مایکروسافت در طراحی و پیاده سازی ویندوز، قصد داشت اندروید را به یک «ویندوز» برای اسمارت فون‌ها بدل کند.

 رقبای قدیمی تری چون سیستم عامل «سیمبیَن» نتوانستند در این رقابت دوام بیاورند و «ویندوز موبایل» هم از ابتدا جایگاه سیستم عامل «ویندوز» را پیدا نکرد و تمامی شرایط راه را برای اندروید و آی او اس باز گذاشت تا تنها پرچمداران این عرصه باشند.

 اپل اما بازار هدفش را به خوبی مشخص کرد و تیم نرم‌افزاریش را پا به پای سخت‌افزار پیش برد و البته تجربه مک را به همراه داشت تا بتواند با همگام سازی سخت‌افزار و نرم‌افزار، مشتریانش را اگر چه با ریتمی کندتر اما به شکل شایسته راضی نگه دارد. اما در آن سوی رقابت گوگل همان راه مایکروسافت را پیش گرفت و سیستم عاملی برای تمام دستگاهها طراحی کرد تا با این شیوه بتواند حجم بیشتری از کاربران را در اختیار داشته باشد که همه گیری ویندوز را تجربه کنند. سیاست گذاران اپل با هوشمندی تمام توانستند این ایده را در ذهن مشتری بسازند که آی او اس و آیفون چیزی جدا از یکدیگر نیستند و امکانات ویژه برنامه نویسی در اپل آنقدر جذاب است که برنامه نویسان می توانند در نهایت لذت در این محیط کار کنند. اپل رندانه از گوگل سبقت گرفت و حذف «گوگل مپ» آخرین تیر اپل به گوگل و تمامی موبایلهای تحت اندروید بود و حالا آیفون با پرفورمنس بسیار بالا و سرعت پردازنده ۶۴ بیتی خودش کاری می‌کند که اندروید با تمام توان دستگاههای سامسونگ قادر به اجرای آن نیست. کافی است نگاهی به ویدیوهای مقایسه سرعت آیفون ۷ با همتای اندوریدی‌اش بیاندازید تا متوجه شوید که مسابقه امروز آی او اس و اندروید مسابقه لاک پشت و خرگوش است (بدون در نظر گرفتن پایان آن داستان معروف)!

 شرکت اپل بعد از طراحی آیفون، محصول منحصر به فرد آی او اس را معرفی کرد و آی او اس در اولین قدم توانست لقب «کاربر پسند» را به خود اختصاص دهد. اولین آی او اس فاقد تصویر پس زمینه بود و نبودِ این امکان ساده جای سوال داشت. اما نظر شخصی نگارنده این است که بدیهی بوده که طراحان آی او اس می دانستند که وجود این امکان هر چند ساده می ‌تواند محصولشان را جذاب‌تر کند اما دو عامل اصلی آنها را از این کار منع کرده است:

 نخست اینکه صفحه اصلی آیفون پر از آیکون است و عملا وجود تصویر پس زمینه که دیده نمی‌شود چندان ضرورتی نخواهد داشت و دوم اینکه شاخصه آیفون وجود «اپ»هایی بود که یک بازار جدید به حساب می‌آمد و چشم کاربر باید این میل را پیدا می‌کرد تا این صفحه سیاه را با دانلود اپلیکیشن‌های مختلف از «اپ استور» پر کند، بنابراین تا ویرایش چهارم آی او اس تصویر پس زمینه سیاه ماند و کاربر می‌توانست تنها برای صفحه موبایل در حالت قفل شده یک تصویر انتخاب کند.

نکته دیگری که اپل در به‌روز رسانی سیستم عامل‌های خود رعایت می‌کند، نگاه آینده‌ نگریست که در هر نگارش انجام می‌دهد و این نگاه سبب شده تا دستگاه‌های قدیمی‌تر بتوانند با به‌روز‌ترین سیستم‌عامل کار کنند بدون آنکه کوچکترین خللی در تنظیمات پیشین آنها بوجود آید. اتفاقی که ویندوز تا آخرین نسخه امروزش نتوانست به آن دست پیدا کند و تعویض ویندوز همیشه فرآیندی طولانی برای هر کاربر بوده است.

 پوست اندازی آی او اس در نسخه ۷ نیز یکی از بزنگاه‌های تاریخی در اپل به حساب می‌آمد. آی او اس ۶ صدای کاربران را درآورد و «تیم کوک» شاید مهمترین تصمیم عمر مدیریتی‌اش را گرفت تا با اخراج اسکات فورستال فاجعه آی او اس ۶ را با یک عذر خواهی رسمی پایان دهد و جانی آیو در تصمیمی عجیب و تجربه‌ای جدید جانشین فورستال در بخش طراحی آی او اس شود.بعد از این تصمیم کم‌کم مشکلات نقشه اپل به حداقل رسید و آی او اس با شمایلی جدید توانست خاطرات بد نسخه قبلی را از ذهن کاربران پاک کند.


منبع :