اهمیت املایی / ادب پارسی

معلم، سه دانش‌آموز را پای تابلو کلاس فراخواند. به آن‌ها گفت: «بنویسید چشم». همه واژه‌ی «چشم» را به یک شکل نوشتند.



به نام خدای پرستوی شاد                              خدای چمنزار و باران و باد

معلم، سه دانش‌آموز را پای تابلو کلاس فراخواند. به آن‌ها گفت: «بنویسید چشم». همه واژه‌ی «چشم» را به یک شکل نوشتند.

سپس گفت: «هر یک از شما بدون نگاه کردن به دست دیگری بنویسد غذا.»

یکی نوشت «غذا»، دیگری نوشت «غزا»؛ اما نفر سوم از معلم پرسید: «غذا به چه معنی؟»

معلم او را تحسین کرد و گفت: «بچه‌ها! این واژه سه املا و سه معنای متفاوت دارد. غذا: خوراکی// غزا: جنگ// قضا: سرنوشت، قضاوت کردن. می‌بینید که در الفبای فارسی، بعضی آواها فقط به یک صورت نوشته می‌شوند؛ به همین دلیل هیچ‌ کس کلمه‌ی چشم را غلط نمی‌نویسد؛ اما بعضی از آواها به چند صورت نوشته می‌شوند که این موضوع باعث می‌شود کلماتی داشته باشیم که املاهای گوناگون و معانی متفاوت دارند. مثل:

حیاط، حیات// قربت، غربت// سبا، صبا»

آیا می‌توانید همه‌ی آواهایی را که بیش از یک شکل نوشتاری دارند، پیدا کنید؟1


پاورقی:

1. ء، ع// ت، ط// ق، غ// س، ث، ص// ز، ذ، ض، ظ// ه، ح.