افسانه میر؛ اولین ایستگاه فضایی ماژولار بشر چگونه ساخته شد؟

در واپسین سال‌های جنگ سرد، شوروی سابق محموله‌ای را با استفاده از موشک پروتون از پایگاه فضایی بایکونور قزاقستان راهی مدار نزدیک زمین کرد که سرفصلی جدید در اکتشافات فضایی انسان گشود.



بیستم فوریه ۱۹۸۶ در واپسین سال‌های جنگ سرد، شوروی سابق محموله‌ای را با استفاده از موشک پروتون از پایگاه فضایی بایکونور قزاقستان راهی مدار نزدیک زمین کرد که سرفصلی جدید در اکتشافات فضایی انسان گشود، چراکه این پرتاب آغازی برای ساخت ایستگاه‌ فضایی میر بود که بعدها الگوی آن در ایستگاه بین‌المللی فضایی نیز مورد استفاده قرار گرفت.

افسانه میر؛ اولین ایستگاه فضایی ماژولار بشر چگونه ساخته شد؟


در خلال اخبار تلویزیون ملی که در دهه‌ی هفتاد شمسی از تلویزیون پخش می‌شد، هر از چندگاهی خبری در مورد ایستگاه فضایی میر روس‌ها پخش می‌شد که حال و روز فضانوردان و آخرین اکتشافات و وضعیت این ایستگاه را منعکس می‌کرد، از این‌رو ایستگاه فضایی میر در تو در توی حافظه‌ی متولدین دهه‌ی شصت، واژه‌ی چندان غریبی نیست، از این‌رو در ادامه به بررسی ۱۵ سال عمر این ایستگاه فضایی خواهیم پرداخت که به واقع فصل جدیدی را در تعامل انسان با فضا ایجاد کرد، چراکه ایستگاه فضایی میر اولین ایستگاه فضایی ماژولاری بود که در مدار زمین قرار گرفته و مامنی برای فضانوردان بود.


ایستگاه فضایی میر با پرتاب اولین ماژول در سال ۱۹۸۶ متولد شد

تولد ایستگاه فضایی میر با پرتاب موشک پروتون از سکوی پرتاب این موشک در پایگاه فضایی بایکونور قراقستان که در آن زمان بخشی از خاک اتحاد جماهیر شوروی بود، شکل گرفت. موشک پروتون با محموله‌ای که 17KS نام داشت، در بیستم فوریه سال ۱۹۸۶ میلادی به نزدیک‌ترین مدار زمین پرتاب شد. در طول ۱۵ سال عمر میر، بارها ماژول‌های جدیدی به این ایستگاه اضافه شد و معماری آن در طول این سال‌ها تغییر یافت. میر در زبان روسی به معنای صلح است، اما از آن با لفظ جهان یا روستا نیز یاد می‌شود، چراکه این ایستگاه فضایی، آمریکایی‌ها و روس‌ها را در واپسین روزهای جنگ سرد، به منظور تحقق برنامه‌های مشترک، در یک جبهه قرار داد.

البته برای رسیدن به ریشه‌های پرتاب پروتون حامل میر، باید به سال ۱۹۷۶ میلادی بازگردیم، زمانی که روس‌ها درصدد اجرای برنامه‌ی فضایی مربوط به ایستگاه فضایی Salyut برآمدند. البته در این بین آمریکایی‌ها نیز برنامه‌ای مشابه را با نام Skylab در دست اجرا داشتند. Salyut یک ایستگاه فضایی با بدنه‌ی واحد بود که روس‌ها در نظر داشتند تا انواع سیستم‌های مورد نیاز را برای انجام آزمایش‌های فضایی خود در داخل بدنه‌ی یکپارچه‌ی این ایستگاه به انجام برسانند. در واقع پس از پرتاب Salyut به فضا و قرار گرفتن آن در مدار، دیگر امکان ارسال تجهیزات اضافه یا الحاق ماژول‌های دیگر به این ایستگاه وجود نداشت و به بیان بهتر راهی برای افزایش قابلیت‌های Salyut در نظر گرفته نشده بود. با این وجود هم روس‌ها و هم آمریکایی‌ها از مزایای طراحی ماژولار ایستگاه فضایی آگاه بودند، چراکه این ویژگی امکان طراحی و ساخت ایسنگاه فضایی بزرگ‌تر را برای انجام ماموریت‌های بیشتر ممکن می‌کرد. ورنر فون براون، دانشمندان آلمانی الاصلی که پس از پایان جنگ جهانی در پروژه‌ی آپولوی ناسا نقشی کلیدی بر عهده داشت، از جمله‌ی اولین افرادی بود که ایده‌ی ساخت ایستگاه بین المللی فضایی را در دهه‌ی ۵۰ میلادی مطرح کرده بود. ایستگاه فضایی میر اولین قدم در اثبات نظر افرادی نظیر براون بود که ساخت چنین ایستگاه‌های فضایی را برای انسان کاربردی خوانده بود.

افسانه میر؛ اولین ایستگاه فضایی ماژولار بشر چگونه ساخته شد؟


هسته‌ی اصلی ایستگاه فضایی میر گویای تاریخ چند ساله‌ی Salyut است. ماژول اصلی ایستگاه فضایی میر شبیه به ماژول‌های Salyut-6 و Salyut-7 است با این تفاوت که معماری داخلی این ماژول‌های با نسخه‌های بعدی تفاوت دارد. ماژول‌های جدیدتر اضافه شده به بدنه‌ی اصلی دارای قابلیت‌های جدیدی بودند، بطوریکه آزمایشگاه‌های تحقیقاتی به همراه ماژول‌های جدید به میر اضافه می‌شد، از این‌رو روس‌ها تغییراتی زیادی را در ماژول اولیه ایجاد نکردند. پس از آنکه ایستگاه فضایی میر به چندین و چند ماژول مجهز شد و قابلیت‌های بیشتری پیدا کرد، هسته‌ی اصلی تنها دارای کابینی برای دو تن از اعضای حاضر در این ایستگاه بود.

پس از آنکه ماژول اصلی در مدار زمین قرار گرفت، رفته رفته الحاق بخش‌های

منبع :