نوروز 96

پاسخ متخصصان به باورهای نادرست آغوش گرفتن نوزادان و کودکان(2)

«کودک یکماهه من خیلی بی قراری می‌کند و تنها در آغوش من آرام می‌شود. احساس می‌کنم به من وابسته شده و من از این مسئله نگران هستم.» این گفته ها، دلواپسی‌های مادری است که به تازگی دارای فرزند شده است.



هم صحبتی در 6 تا 12ماه

از 6 تا 12ماهگی، دورانی از زندگی شیرخواران است که نیازمند اظهار محبت و بوسیدن هستند و کودک در این زمان خود را با دیگراعضای خانواده اش تطبیق می دهد.

جست وجو، مفهوم یابی و موجودیت بخشی به اشیا از خصوصیات اخلاقی است که از چهارماهگی آغاز می شود و نقطه اوج آن 9ماهگی است.

در این مرحله از زندگی، وابستگی شیرخوار به والدین بیشتر از قبل است و ترس او از جدایی، نیازش را به در آغوش گرفته شدن افزایش می دهد.

به اعتقاد دکتر نصیری، در آغوش گرفتن شیرخوار در این زمان مایه آرامش، کاهش احتمال بروز افسردگی و بی تابی می شود و با تکامل اجتماعی و ارتباطی او رابطه مستقیمی دارد.

دکتر مهری نژاد در این رابطه می افزاید: کودکانی که در این دوره از زندگی به اندازه کافی در آغوش گرفته نمی شوند و غریزه دل بستن به مادر در آنها نادیده گرفته می شود، در آینده ممکن است دچار مشکلات عاطفی و تزلزل روانی شوند. تحقیقات نشان داده است این قبیل کودکان هنگام بزرگسالی در ایجاد روابط پایدار با دیگران دچار مشکل می شوند و اغلب افرادی سرد، بی عاطفه و وابسته به دیگران هستند.

شیوا دولت آبادی، عضو انجمن حمایت از کودکان، در آغوش گرفتن شیرخوار را مرتبط با تسریع رشد مغزی وی می داند و می گوید: تماس بدنی مادر و نوزاد باعث می شود تا مغز به تدریج حد و مرز جسمانی خود را بشناسد. از آنجا که این غریزه از ابتدا در آدمی وجود ندارد، آگاهی از وجود خود، بهترین نتیجه حاصله از بغل کردن شیرخوار است.

مطالعات نشان داده است، شکل گیری شخصیت، احساس امنیت و در کل، سلامت روان کودکان در پی ارتباط عاطفی والدین بافرزندان به وجود می آید و در نبودن آن سرگشتگی، برخی انحرافات و کاهش اعتماد به نفس کودک مشاهده می شود.

نوازش کودک و لوس نکردن او

رفتار کودکان در سال اول زندگی وابسته به مادر خانواده، محیط و استعدادهای او است. به رغم آن که متخصصان در آغوش گرفتن و نوازش کودکان را پس از شش ماهگی هنوز توصیه می کنند ولی همراهی طولانی مدت مادر و شیرخوار در این سن ممکن است کودک را لوس کند.

به گفته دکتر نصیری، شناخت کودک از خود در سن 12ماهگی کامل می شود بنابراین والدین باید مراقب باشند تا کودک در فرصت های لازم در آغوش گرفته شود و در این امر زیاده روی نشود. برعکس، مادری که بیرون از خانه شاغل است و پدری که تنها شب به خانه بازمی گردد، باید به محض ورود، کودک خود را در آغوش بگیرند و به او محبت کنند.

دکتر دولت آبادی نیز در این باره معتقد است، رابطه فرزند و مادر در این سن مانند بازی قایم باشک است. مادر باید در زمان لازم در کنار فرزندش باشد و در مواقعی او را تنها بگذارد تا کودک در حالی که احساس ناامنی نمی کند، کم کم مستقل شود.

کودکان نیاز به استقلال یابی دارند بنابراین نباید در محبت کردن به آنها مبالغه شود. غذا دادن به کودک در حالی که در آغوش قرار گرفته است، ارتباط عاطفی قوی تری را در او به وجود می آورد، ولی هنگامی که شیرخوار قادر به نشستن شده است، بغل نکردن او هنگام غذا دادن احساس استقلال را در او تقویت می کند و موجب سلامت روان او می شود.

منبع :

فاطمه فلاحت پیشه