نوروز 96

پاسخ متخصصان به باورهای نادرست آغوش گرفتن نوزادان و کودکان(1)

کودک یکماهه من خیلی بی قراری می‌کند و تنها در آغوش من آرام می‌شود. احساس می‌کنم به من وابسته شده و من از این مسئله نگران هستم.»



«کودک یکماهه من خیلی بی قراری می کند و تنها در آغوش من آرام می شود. احساس می کنم به من وابسته شده و من از این مسئله نگران هستم.»
این گفته ها، دلواپسی های مادری است که به تازگی دارای فرزند شده است و از به اصطلاح بغلی شدن کودکش واهمه دارد به همین دلیل سعی می کند تا کودکش را کمتر در آغوش بگیرد، در حالی که متخصصان معتقدند، در آغوش گرفتن نوزاد نه تنها باعث بغلی شدن او نمی شود بلکه رشد جسمانی، مغزی و عاطفی کودک را تحریک کرده و ارتقا می بخشد. 


شکل گیری احساسات شیرخوار
اهمیت برقراری ارتباط عاطفی مادر و نوزاد به گونه ای است که به محض تولد، نوزاد را روی شکم مادر قرار می دهند تا ارتباط عاطفی دوطرفه ای بین آنها شکل گیرد. این روش، برای ادامه شیردهی، ثبات عواطف بین مادر و نوزاد و در نهایت رشد و تکامل شیرخوار موثر است اما پس از تولد و در دوران شیرخوارگی، مهمترین راه ادامه ارتباط عاطفی میان مادر و نوزاد، در آغوش گرفتن کودک به دنبال آن تماس پوستی است.
محمد نصیری، متخصص اطفال دراین باره معتقد است: پوست بیشترین نقش را در برقراری ارتباط کودک با محیط پیرامونش دارد و به دلیل آن که در اوایل زندگی هنوز احساسات طفل شیرخوار تکامل نیافته است، حس لامسه نقش مهمی در این زمینه دارد.
عضو هیات علمی دانشگاه شهیدبهشتی در آغوش گرفتن نوزاد و تماس پوستی با او را باعث تقویت رشد شناختی، روحی و عاطفی می داند و معتقد است این کار نه تنها باعث بغلی شدن کودک نمی شود، بلکه با تامین نیاز غریزی اش باعث افزایش بقای او شده و به عنوان نیروی انرژی زا عمل می کند.
از آنجا که اکثر عکس العمل های نوزاد، غریزی است و در حافظه اش باقی نمی ماند، تصور بغلی شدن کودک نادرست است و از نظر علمی مورد قبول نیست. همچنین تماس پوستی با کودک باعث می شود بسیاری از علائم مربوط به بیماری ها مانند افزایش یاکاهش دمای بدن و یا تورم بزودی تشخیص داده شود.
برخی متخصصان در این رابطه معتقد هستند کودک برای رشد و نمو خود 12 برابر نیازمند در آغوش گرفته شدن است.


شش ماه اول
کودکان بخصوص در شش ماه اول زندگی نیازمند توجه کامل والدین خود هستند. آنها گریه می کنند تا نیازهایشان برطرف شود، بنابراین شیردهی کافی در رسیدگی به نوزاد، نوعی ارزشگذاری به کودک محسوب می شود.
به گفته دکتر نصیری، از آنجا که کودک با سن کمتر از شش ماه شخصیتی جدا از مادر ندارد، گریه او خبر از مشکلش می دهد و در آغوش گرفتن او باعث آرامش کودک می شود در حالی که بی اعتنایی کودک را بهانه گیر و لجوج می کند.
ارتباط جسمانی و عاطفی مادر و جنین پس از تولد، کودک را برای پنج الی شش ماه نسبت به بیماری هایی که مادر نسبت به آن ایمن است، مصون می کند زیرا آنتی بادی های منتقل شده از مادر هنوز در بدن جنین وجود دارند. از طرفی ادامه این ارتباط و در آغوش گرفتن نوزاد توسط مادر، مقاومت شیرخوار را در برابر عوامل عفونی تقویت کرده و باعث افزایش اشتهای او می شود.
دکتر نصیری در رابطه با نقش پدر در رشد جسمانی و عاطفی فرزندش می گوید: تماس پوستی پدر با فرزند ارتباط عاطفی قوی را بین آنها برقرار می کند. تحقیقات ثابت کرده است بوی بدن پدر باعث آرامش نوزاد است به همین دلیل توصیه می شود کودکی که در اثر قولنج، دچار درد و ناراحتی شده است، در آغوش پدر قرار گیرد.
این در حالی است که تماس کودک با پدر یا مادر سیگاری باعث بروز مشکلات پوستی، آلرژی و استرس در او می شود.
سیدابوالقاسم مهری نژاد – روانشناس – در آغوش گرفتن نوزاد را بر تکامل سیستم شنوایی او موثر می داند و می گوید: قدرت شنیداری شیرخوار در شش ماهگی تحریک می شود، بنابراین بغل کردن و صحبت کردن با او با لحنی مناسب، آرام و همراه با نوازش باعث تقویت شنوایی در نوزاد می شود و شخصیت او را در آینده آرام می کند.
متخصصان بر این عقیده هستند شاید گهواره وسیله ای جایگزین برای در آغوش گرفتن شیرخوار باشد ولی از نظرپزشکی مورد پذیرش نیست با این حال توصیه می شود هنگام استفاده از گهواره، مادر بالای سر کودک باشد و با نوازش، صحبت، گفتار زیبا و لالایی او را آرام کند.

منبع :

فاطمه فلاحت پیشه