چطور به فرزندتان کمک کنید تنها بخوابد

بسیاری از بچه‌ها و نوجوان‌های مضطرب با نزدیک خوابیدن به والدینشان احساس امنیت بیشتری می‌کنند. بخصوص بچه‌هایی که دچار اضطراب جدایی هستند ممکن است حتی گریه و خواهش کنند که در تختخواب شما بخوابند.



بسیاری از بچه‌ها و نوجوان‌های مضطرب با نزدیک خوابیدن به والدینشان احساس امنیت بیشتری می‌کنند. بخصوص بچه‌هایی که دچار اضطراب جدایی هستند ممکن است حتی گریه و خواهش کنند که در تختخواب شما بخوابند. این می‌تواند مشکل‌ساز شود، نه فقط برای فرزندتان بلکه برای خودتان. وقتی بچه‌های مضطرب در تختخواب والدینشان می‌خوابند، با ترس‌هایشان روبه‌رو نخواهند شد و به ترسیدن از تنها خوابیدن ادامه خواهند داد. دیگر یاد نخواهند گرفت که چطور خودشان را آرام کنند و نخواهند دید که همه چیز درست خواهد شد. خوابیدن پیش والدین باعث می‌شود والدین هم نتوانند خواب خوبی داشته باشند یا بتوانند زمانی را تنها کنار همسرشان باشند. بااینکه بیشتری والدین می‌دانند که درست نیست که فرزندشان از تنها خوابیدن بترسد، ولی نمی‌دانند چطور باید این رفتار آنها را اصلاح کنند.

قدم اول: فرزندتان را آماده کنید

قبل از شروع هر برنامه جدید در خانه، خیلی مهم است که فرزندتان درک کند چه اتفاقی قرار است بیفتد و چرا. برای بچه‌های کوچکتر ممکن است بخواهید کتاب خواندن درمورد با هم خوابیدن را امتحان کنید و برایشان توضیح دهید اینکه بخواهند در تختخواب پدر و مادرشان بخوابند باعث می‌شود اجازه دهند ترس آنها را اسیر خودش کند.

برای کودکتان توضیح دهید که تنها خوابیدن  بخش عادی و طبیعی از بزرگ شدن است و بااینکه ترسناک به نظر می‌رسد ولی خیلی مهم است به تدریج با این ترس روبه‌رو شوید.

قدم دوم: اتاق‌خواب او را به محیطی سرگرم‌کننده تبدیل کنید

خیلی مهم است که این تغییر جدید را تا حد ممکن برای فرزندتان ساده کنید. با کمک او اتاق‌خوایش را تا می‌توانید جذاب و سرگرم‌کننده کنید. خلاق باشید و فرزندتان را تشویق کنید تا اتاقش را با چیزهای جالب و مثل عکس، پوستر، نقاشی، چراغ‌خواب، یا روتختی با رنگ دلخواهش تزیین کند. متمرکز کردن توجه او بر نقاط مثبت اضطراب او را برای تنها خوابیدن کمتر خواهید کرد.

همچنین باید تلاش کنید توجه فرزندتان را به فواید خوابیدن در اتاق‌خواب خودش جلب کنید:

برای بچه‌های کوچکتر، اینکه با تنها خوابیدن به «پسر یا دختری بزرگتر» تبدیل می‌شوند جذاب خواهد بود.

اینکه بخواهد در اتاقی بخوابد که متعلق به خودش است. اگر فرزندتان در آن اتاق با خواهر یا برادرش سهیم است، می‌توانید برای هرکدان فضایی شخصی در آن اتاق طراحی کنید که با سلیقه خودش آن را دکور کند.

قدم سوم: یک برنامه خواب تعیین کنید

شماب عنوان والدین احتمالاً برنامه‌ای برای خواب فرزندتان دارید که ممکن است خواندن کتاب یا بوس شب‌بخیر جزیی از آن باشد. این برنامه باید در اتاق‌خواب فرزندتان انجام شود. حتی اگر فرزندتان برای تنها خوابیدن آماده نیست، اگر آماده شدن برای خواب در اتاق خودش صورت بگیرد، تنها خوابیدن در آینده برایش راحت‌تر خواهد شد.

قدم چهارم: به تدریج با ترس‌ها مواجه شوید

ممکن است غیرواقعی باشد که انتظار داشته باشید فرزندتان بتواند بلافاصله تنها در اتاق خودش بخوابد. درعوض، می‌توانید با هم یک نردبان ترس با هدف «یک شب را کامل در اتاق خودم بخوابم» طراحی کنید.

وقی می‌خواهید از فرزندتان بخواهید به تدریج با ترس‌هایش روبه‌رو شود، خیلی مهم است که با سرعت پیشرفت فرزندتان پیش روید. هر کودک  متفاوت است و ممکن است سرعت پیشرفت متفاوتی داشته باشد. در زیر چند توصیه برای قدم اول داریم:

از فرزندتان بخواهید در یک تخت‌سفری جداگانه در اتاق شما بخوابد.

از فرزندتان بخواهید در یک تخت‌سفری نزدیک به در اتاق شما بخوابد.

از فرزندتان بخواهید در یک تخت‌سفری بیرون از اتاق شما (در اتاق شما باز باشد) بخوابد.

از فرزندتان بخواهید در اتاق‌خواب خودش بخوابد و شما تا زمانی که خوابش ببرد روی صندلی کنار تختش بنشینید ( شما در تختش کنارش نخوابید).

از فرزندتان بخواهید با چراغ‌خواب روشن در اتاق‌خواب خود بخوابد و شما ۱۰ دقیقه در اتاقش بمانید.

نکته: برای بعضی بچه‌ها  اینکه به تدریج عادت کنند که تنها بخوابند می‌تواند خیلی ترسناک باشد به همین دلیل باید چند قدم اضافه در نردبان ترس فرزندتان بگنجانید:

اینکه توافق کنید یک یا دو بار در طول شب به او سر بزنید.

به او یک واکی‌-تاکی بدهید تا وقتی می‌خواهد تنها بخوابد کنار خود داشته باشد تا وقتی لازم شد به شما پیغام بدهد.

هر چیزی که فرزندتان حس کند یا بتواند برای اینکه بتواند به تدریج تنها در اتاق خودش بخوابد انجام دهد، قدمی در جهت درست است!

قدم پنجم: تحسینش کنید!

ترسی که فرزندتان با آن روبه‌رو است هر چه که باشد، وضعیت سختی است. به همین دلیل خیلی مهم است که تا می‌توانید تحسینش کنید و برایش جایزه بگیرید! هربار که فرزندتان توانست از یک پله از نردبان ترسش بالاتر رود، حتماً بخاطر این موفقیت تحسین و تشویقش کنید.

نکته:

– یک کاغذدیواری با روزهای هفته درست کنید و یک ستاره طلایی برای هر شبی که فرزندتان توانست به هدفش روی نردبان ترس برسد، روی آن بزنید. این کاغذدیواری را جایی از خانه به دیوار بزنید که همه بتوانند ببینند که فرزندتان چطور پیشرفت می‌کند. دقت کنید که هیچوقت بخاطر یک رفتار بد هیچ ستاره‌ای را نباید از روی آن کاغذدیواری بردارید. هدف شما این است که این ستاره‌ها مشوق فرزندتان باشد نه وسیله‌ای برای تنبیه او.

– بعضی از بچه‌ها از کابوس دیدن شکایت می‌کنند. ممکن است نصفه شب که از کابوسی بیدار می‌شود به آرامشی که شما می‌توانید برایش فراهم کنید نیاز داشته باشد.

منبع :