چگونه قوه تخیل کودکمان را پرورش دهیم؟

شنیدن داستان‌هایی که خودتان ساخته‌اید، به خوبی بقیه داستان‌ها و حتی بهتر از آن‌ها می‌تواند باشد. داستان‌های شما نه‌تنها تخیل او را وسعت می‌بخشد، بلکه ....



هر کودک با حدود صدمیلیارد سلول مغزی متولد می‌شود که به‌راستی شگفت‌انگیز است. ولی زمانی که کودک نوپاست، شگفت‌آورتر نیز می‌شود. هریک از سلول‌های مغزی کودک تکانه‌های الکتریکی با نام پیام (سیگنال) ارسال و دریافت می‌کند که به کمک مواد شیمیایی در مغز مانند سروتنین، ارتباطات را به‌وجود می‌آورند. در پی تکرار، این ارتباطات به شبکه‌ای مبدل می‌شود که کودک را قادر به فکرکردن و یادگرفتن می‌کند.

 تا زمانی که سومین سالگرد تولد کودک نوپایتان را جشن بگیرید، مغز او حدود هزارتریلیون ارتباط برقرار کرده است؛ یعنی حدوداً دوبرابر بیش از آنچه شما از آن برخوردارید. درحال‌حاضر مغز کودک نوپای شما بسیار متراکم‌تر از آن چیزی است که در آینده خواهد بود و در حال ساختن مسیری است که در بقیه عمر طی خواهد کرد؛ ارتباطی که مرتباً به‌کار گرفته شود، پایدار می‌ماند و آنچه به‌کار گرفته نشود (یا به‌ندرت استفاده شود) دوام نخواهد داشت.

چگونه قوه تخیل کودکمان را پرورش دهیم؟

به همین دلیل است که متخصصان تاکید بسیاری بر سه‌ سال اول دوران کودکی دارند. هر کاری که شما با کودک نوپای خود انجام دهید، از خواندن، آوازخواندن و بازی گرفته تا خوردن و راه‌رفتن، به جهش ناگهانی مغز او کمک می‌کند. زمانی که شما او را در معرض تصاویر، اصوات و احساسات جدید قرار می‌دهید، ذهن او را روی دنیایی بزرگ‌تر و مهیج‌تر می‌گشایید و هنگامی که از تخیل خودتان استفاده می‌کنید، او را هم تشویق به استفاده از این نیرو می‌کنید. برای مثال، هنگامی که می‌گویید: «نگاه کن، من یه ببر تو جنگلم»، «بیا تصور کنیم می‌خوایم به یه مسافرت طولانی بریم» شما مغز او را برای ساختن «راه‌خیالی» مخصوص به خودش تحریک می‌کنید. 

نمونه‌های پیشنهادی


کودک شما همچون هر کودک دیگری ذاتاً خلاق است، ولی شاید نداند که از کجا باید شروع کند. با همدیگرخواندن داستان‌هایی درباره سرزمین‌ها و مردم ناشناخته یا کتاب‌های مصوری که به گسترش واژگان لغوی و تصویری او کمک کنند، راه خوبی برای برانگیختن قوه‌تخیل اوست. چگونه می‌توانید تصور کنید که یک لاک‌پشت هستید، وقتی تا به حال آن را ندیده‌اید؟

کتاب‌هایی با عکس‌های فراوان بزرگ رنگی انتخاب کنید و خوشحال باشید که در حال حاضر و قبل از اینکه کودکتان خواندن و پایبندی کامل به متن را یاد بگیرد، می‌توانید هرچه را بخواهید بیافرینید. مغز او هم‌اکنون نیازمند خوراک فکری است. عکس هرچیزی، از سوسک گرفته تا پتروداکتیل [نوعی خزنده بالدار که نسل آن میلیون‌هاسال قبل منقرض شده است] را به او نشان دهید، صدای حیوانات و وسایل نقلیه را درآورید، صداهای خاصی را برای شخصیت‌های مختلف تعیین کنید و درباره اتفاقاتی که برای آن شخصیت‌ها رخ داده یا ممکن است رخ دهد، صحبت کنید.

شنیدن داستان‌هایی که خودتان ساخته‌اید، به‌ خوبی بقیه داستان‌ها و حتی بهتر از آن‌ها می‌تواند باشد. داستان‌های شما نه‌تنها تخیل او را وسعت می‌بخشد، بلکه زمینه شخصیت‌سازی و خلق موضوع‌ها را نیز در کودک می‌پروراند. همچنین اختصاص شخصیت اصلی داستان به کودکتان، روش موثری برای بسط ادراک او از خویشتن است. به‌ زودی، کودک نوپای شما شروع به خلق داستان‌ها و ماجراهای خودش خواهد کرد. اگر در آغاز از شما تقلید کرد، نگران نباشید، این شیوه یادگیری کودکان است. همزمان با گسترش قوه‌تخیلش، خلاقیتی که در سناریوهایش به خرج خواهد داد، شما را به حیرت درمی‌آورد. 

وسایل بازی‌اش را فراهم کنید


تقریباً هرچیزی می‌تواند وسیله‌ای برای نمایش تخیلی کودکتان باشد. مثلاً حوله‌ها جای کلاه باشند، مهره‌های پلاستیکی جواهرات باارزش شوند، پادری‌های کهنه حمام تبدیل به قالی‌های جادویی شوند و انبوهی از حیوانات پشمالوی کودک شما مبدل به جنگل، بیمارستان یا مزرعه حیوانات شوند.

چه باور داشته باشید و چه نه، بیشتر اوقات بهترین ابزار نمایش خلاق، وسایل ساده هستند. از آنجایی که بیشتر رفتارها از مخیله کودک شما سر می‌زند، لباس‌هایی با شکل خاص- مثل آن‌هایی که به یک شخصیت کارتونی خاص مربوط می‌شود- در حقیقت آنقدرها مفید نیست. لباس بَت‌من فقط می‌تواند لباس بَت‌من باشد. ولی یک کلاه یا حوله ساده برای کودک می‌تواند جای شخصیت‌های مختلف را بگیرد. تا می‌توانید کودکتان را با افراد، مکان‌ها و رویدادهای واقعی روبه‌رو کنید، این بهترین روشی است که داشتن ایده‌های فراوان به هنگام نمایش خلاق را برای کودک تضمین می‌کند.

 او را به

منبع :