نوروز 96

هنرمند پارسی / ادب پارسی

در میان حروف و نشانه‌های زبان پارسی که گشت و گذار می‌کنیم، یکی از یکی دیگر کارآمدتر است. مثلاً همین «را»ی خودمان.



به نام خداوند هفت‌آسمان                   خداوند بخشنده‌ی مهربان

در میان حروف و نشانه‌های زبان پارسی که گشت و گذار می‌کنیم، یکی از یکی دیگر کارآمدتر است. مثلاً همین «را»ی خودمان.

شاید ساده‌ترین و دمِ‌دست‌ترین نقش «را» این باشد که مفعول را در جمله نشان می‌دهد. مثلاً در مصراع:

مرا در دام‌ها بسیار بستند («م» مرا مفعول است و «را» نشانه‌ی مفعول).

اما در مصراع:

تو را پرواز بس زود است و دشوار («را» حرف اضافه است به معنی «برای»).

البته هنر «را» هنوز تمام نشده است. او گاهی «فکّ اضافه» است؛ یعنی بین دو واژه که باید به هم اضافه شوند، فاصله می‌اندازد. اگر عبارت «مادر را دل بسوخت» را به نثر امروزی برگردانیم، باید بگوییم: دلِ مادر بسوخت.

نشانه‌ی «را» بین دو واژه‌ی دل و مادر فاصله انداخته است.

عجب «را»ی هنرمندی!

مفاعیل از عربی 3 سوم دبیرستان
  برای شرکت در کلاس کلیک کنید( دروس عمومی سوم دبیرستان)
دبیر : سید محمد علی مرتضوی