هنرمند پارسی / ادب پارسی

در میان حروف و نشانه‌های زبان پارسی که گشت و گذار می‌کنیم، یکی از یکی دیگر کارآمدتر است. مثلاً همین «را»ی خودمان.

هنرمند پارسی / ادب پارسی

به نام خداوند هفت‌آسمان                   خداوند بخشنده‌ی مهربان

در میان حروف و نشانه‌های زبان پارسی که گشت و گذار می‌کنیم، یکی از یکی دیگر کارآمدتر است. مثلاً همین «را»ی خودمان.

شاید ساده‌ترین و دمِ‌دست‌ترین نقش «را» این باشد که مفعول را در جمله نشان می‌دهد. مثلاً در مصراع:

مرا در دام‌ها بسیار بستند («م» مرا مفعول است و «را» نشانه‌ی مفعول).

اما در مصراع:

تو را پرواز بس زود است و دشوار («را» حرف اضافه است به معنی «برای»).

البته هنر «را» هنوز تمام نشده است. او گاهی «فکّ اضافه» است؛ یعنی بین دو واژه که باید به هم اضافه شوند، فاصله می‌اندازد. اگر عبارت «مادر را دل بسوخت» را به نثر امروزی برگردانیم، باید بگوییم: دلِ مادر بسوخت.

نشانه‌ی «را» بین دو واژه‌ی دل و مادر فاصله انداخته است.

عجب «را»ی هنرمندی!

پاسخ تلفنی به سوالات شما
پاسخ تلفنی به سوالات مشاوره ای و آموزشی شما

باسخ به سوالات شما در زمینه مشاوره کارنامه و هدف گذاری برای آزمون ها ، شروع مطالعه برای کنکور 97 ، روش درس خواندن ، مدیریت منابع و تکمیل ظرفیت کنکور 96 و ...

از طریق تلفن ثابت در سراسر کشور بدون پیش شماره
با شماره 9099071219 تماس بگیرید
ساعت پاسخگویی از 8 صبح تا 12 شب