نقاشی که طبیعت را از درون خود می‌دید (پرونده‌ی هنر)

فریده لاشایی از مهم‌ترین و مطرح‌ترین نقاشان نوگرای زن ایرانی است.



فریده لاشایی از مهم‌ترین و مطرح‌ترین نقاشان نوگرای زن ایرانی است. زمین و درخت و گیاه جزء مضمون‌های تکرارشونده‌ در تابلوهای نقاشی فریده لاشایی است؛ اما مسئله‌ی لاشایی بازنمایی طبیعت نیست؛ یعنی او طبیعت را تقلید یا تکرار نمی‌کند بلکه به آن جان دوباره می‌دهد. با تأثیرپذیری از هنر خاور دور (چین و هند و ژاپن) تا حد زیادی به نقاشی سهراب سپهری نزدیک می‌شود. خودش با اشاره به این نزدیکی می‌گوید: «من هم فقط درخت می‌کشم؛‌ یعنی تقریباً فقط درخت می‌کشم. سهراب هم فقط درخت می‌کشید. نمی‌دانم این علاقه از کجا می‌آید؟ درخت یعنی چیزهای طبیعت درواقع یک سمبل‌اند.»

لاشایی یک نقاش مدرن است که با درک و برداشت عرفانی هنر سنتی چینی و ژاپنی به طبیعت می‌نگرد؛ یک سنتز (ترکیب) میان هنر آبستره‌ی غربی و هنرهای سنتی ایرانی- اسلامی را پدید می‌آورد که در عین مدرن بودن،‌ ایرانی است.

لاشایی عموماً نقاشی اکسپرسیونیست‌ است با رگه‌هایی بسیار قوی از خیال انتزاعی، چنا‌ن‌که گاه برخی تابلوهایش به سوررئالیسم پهلو می‌زند. رنگ‌های اغراق‌شده‌ای که در کنتراستی شدید کنار هم می‌نشینند و خطوط بی‌قرار و بی‌تاب از زمره‌ی مهم‌ترین ویژگی تابلوهای نقاشی اوست. درخت در تابلوهای لاشایی عنصری همیشگی و تکرارشونده‌ است که همچون یک نت موسیقایی موزون هر بار در تابلو از نو ظاهر می‌شود.

درهم‌تنیدگی رنگ‌ها و نقش‌ها سیّالیتی به نقاشی‌های فریده لاشایی می‌بخشد که درواقع چیزی نیست جز فوران انرژی و حیات و درک و برداشت او از طبیعت؛ طبیعتی زنده که جلوه‌ای متافیزیکی یافته و در آن مرز میان عناصر طبیعت محو می‌شود.

فریده لاشایی در سال 1323 در شهر رشت متولد شد و در روز 6 اسفند سال 1391 در سن 68 سالگی درگذشت.

نقاشی که طبیعت را از درون خود می‌دید (پرونده‌ی هنر)

نقاشی که طبیعت را از درون خود می‌دید (پرونده‌ی هنر)