برنامه‌ریزی، چراغ مه‌شکن

در نگاه اول رانندگی با ماشین‌های سنگین بسیار دشوار به نظر می‌رسد. به نظر شما همه‌ی راننده‌ها از اول راننده بودند؟



در نگاه اول رانندگی با ماشین‌های سنگین بسیار دشوار به نظر می‌رسد. به نظر شما همه‌ی راننده‌ها از اول راننده بودند؟

چه چیزی باعث شد از گردنه‌های صعب‌العبور، به‌راحتی عبور می‌کنند؟

شاید دلایل زیر مد نظرتان باشد:

«راننده هستند و کارشان همین اسـت!»

«باتجربه هستند و در این راه خطر‌های زیادی را به جان خریده‌اند!»

«از پدرانشان به ارث برده‌اند و از کودکی علاقه به رانندگی داشتند!»

راننده‌های موفق، هوش بالایی دارند و ریسک نمی‌کنند. از هر مسیری عبور نمی‌کنند. هر زمانی را برای حرکت انتخاب نمی‌کنند. می‌دانند رسیدن به مقصد آن طور که باب میلشان باشد ممکن نخواهد شد.

درس خواندن را به رانندگی تشبیه می‌کنم و برنامه‌ریزی را به چراغ مه‌شکن؛ چراغی که در روز‌های مه‌آلود راه را هموار می‌کند.

برنامه‌ریزی یک فرایند و اصول، بر مبنای سلیقه و علاقه‌ی شخصی بر طبق توانمندی هر فرد است. این‌که چه‌طور برنامه‌ریزی کنیم تا خوب درس بخوانیم، خوب یاد بگیریم و این یادگیری هم در کلاس درس و هم در آزمون بازدهی بالا داشته باشد، بی‌شباهت به رانندگی نیست.

با تکرار و تمرین در امر برنامه‌ریزی شخصی و ایجاد یک عادت و نگرش مثبت می‌توان در حد انتظاری که از خودتان دارید ظاهر شوید و این نوعی موفقیت است و شما به مقصد مورد نظرتان رسیده‌اید.

برنامه‌ای را که طراحی می‌کنید به‌راحتی تغییر ندهید. قدرت کنترل کردن را یاد بگیرید.

در یک روز، برنامه‌ریز حرفه‌ای نخواهید شد. هفته‌ها زمان می‌برد. مهم این است ‌که مسیر را به‌درستی طی کنید نه این‌که فقط زمان طی شود و به آن‌چه می‌خواستید نرسید.