نوروز 96

گفت‌و‌گو با رتبه 112 کنکور که از دبستان به کانون آمد

علی نعمت‌اللهی دانش‌آموز کانونی از شهر آباده، از سال 1386 زمانی که کلاس پنجم دبستان بود در آزمون‌های کانون شرکت کرد و در کنکور سراسری سال 1394 موفق به کسب رتبه 112 منطقه 2، در رشته‌ی ریاضی شد.



علی نعمت‌اللهی دانش‌آموز کانونی از شهر آباده، از سال 1386 زمانی ‌که کلاس پنجم دبستان بود در آزمون‌های کانون شرکت کرد و در کنکور سراسری سال 1394 موفق به کسب رتبه 112 منطقه 2، در رشته‌‌ی ریاضی شد. پدر علی کارمند شرکت نفت و مادرش فرهنگی است. او هم کانون دانشجوی رشته مهندسی عمران دانشگاه تهران است.


گفت‌و‌گو با  رتبه 112 کنکور که از دبستان به کانون آمد


چگونه با کانون آشنا شدی؟

زمانی که کلاس پنجم دبستان بودم دوستانی داشتم که در آزمون‌های کانون شرکت می‌کردند و من از طریق دوستانم با آزمون‌ها آشنا شدم.

در دوران دبستان چه کسی امور آموزشی شما را پیگیری می‌کردند؟ شرایط کاری پدر من طوری است که نمی‌توانند خیلی اوقات در منزل باشند اما مادرم معلم ابتدایی هستند و در دوران دبستان ایشان کاملاً در جریان امور آموزشی من بودند.

نقش والدین در موفقیّت شما چگونه بود؟

پدر و مادر من همیشه با من همراه بودند. هم برای برنامه‌ریزی کردن از آن‌ها کمک می‌گرفتم و هم برای مشورت و هم‌فکری هنگام برخورد با مشکلات.

آن‌ها همیشه کنار من بودند مثلاً در زمان آمادگی برای کنکور من زمان کافی برای نوشتن فلش کارت‌ها یا برگه‌های جعبه به یاد نداشتم. اما مادرم آن‌ها را برای من می‌نوشتند و من زمان بیش‌تری را برای مطالعه آنها می‌گذاشتم.

پدرم هم با اینکه نیمی از ماه را منزل نبودند اما، روز آزمون حدود ساعت 3 با من تماس می‌گرفتند و نتیجه آزمون را جویا می‌شدند و حتی گاهی اوقات نتیجه را زودتر از من، روی سایت کانون می‌دیدند.

عکس‌العمل آن‌ها هنگام دیدن نتیجه آزمون چه تأثیری روی روند عملکرد شما داشت؟

آن‌ها همیشه مشوق من بودند حتی زمانی که نتیجه مطلوب نمی‌گرفتم فقط روی تراز آزمون من تمرکز نمی‌کردند. بلکه، با کمک آن‌ها برنامه دو هفته قبل را بررسی می‌کردیم و دلایل احتمالی نتیجه نگرفتن و ایرادهای کار را پیدا می‌کردیم و برای برنامه‌ریزی دو هفته بعد کمی روند کار را تغییر می‌دادیم.

تأثیر دفتر برنامه‌ریزی در دوران دبستان برای شما چگونه بود؟

اوایل برای نوشتن دفتر برنامه‌ریزی خیلی میلی نشان نمی‌دادم اما به مرور که نوشتم متوجه شدم تأثیر خیلی زیادی روی درس خواندنم دارد. مهم‌تر از هر چیزی رقابت با خودم بود. در تحلیل آزمون‌ها هم بسیار موثر بود، ضمناً با واقعیت هم روبرو می‌شدم، یعنی توهم زیاد یا کم درس خواندن نداشتم.

علت استمرار حضور شما در کانون برای 8 سال متوالی چه بود؟

بعضی از سال‌ها بیشتر سؤالات آزمون‌ها برایم مهم بود، مثلاً سال اول و دوم راهنمایی و اول دبیرستان، بعضی سال‌ها جامعه آماری برایم مهم بود و می‌خواستم بدانم جایگاهم در کشور کجاست، خصوصاً این‌که در شهر کوچکی زندگی می‌کردم مثل سال ‌های پنجم دبستان، سوم راهنمایی و دوم و سوم دبیرستان. سال کنکور هم برنامه کانون از هر چیزی برایم مهم‌تر بود.

مهم‌ترین دستاورد کانون طی این سال‌ها برای شما چه بود؟

قدرت حل مشکلات و چالش‌ها! گوش دادن به فایل صوتی جلسات برترها، برای من بسیار مفید بود مادرم همیشه کنار من می‌نشستند و با هم این جلسات را گوش می‌دادیم. گوش دادن به صحبت‌های آقای قلم‌چی و نفرات برتر کمک می‌کرد که بتوانم برای هر چیزی یک راهکار پیدا کنم و هیچ‌وقت کم‌ترین نگرانی یا استرس نداشته باشم و گاهی اوقات دلیل صحبت کردن با پدر و مادر و پشتیبانم این بود که برای راهکارهایم از آنها تأییدیه بگیرم.

آیا توصیه می‌کنید که دانش‌آموزان از دوران دبستان در آزمون‌ها شرکت کنند؟

بله چرا که نه! سؤالات جدید می‌بینند، با دیگران و مهم‌تر از آن با خودشان مقایسه می‌شوند، اشتباهاتشان را هر دو هفته یک‌بار متوجه می‌شوند نه هر نیمسال و ....

آیا به آرزوهای دوران کودکی‌ات رسیدی؟

تقریباً نه! اما خودم را انسان موفقی می دانم چون اعتقاد دارم.