نوروز 96

الان وقت پریدنه!

اگر از همین الان به خودت بیایی و بخواهی مسئولیت این شرایط را به عهده بگیری، زمان داری و دلت خیلی زود سر شوق می‌آید. باور کن زندگی همین امروز است.



نمی‌دانم چرا خیلی از ما دنبال این هستیم که خیلی بی‌رحمانه وقت‌ها به نفع رفتن تباه کنیم؛ نمی‌دانم چرا دوست داریم بگوییم وقتی نیست و کاری نمی‌شود کرد و خود را از آن مهلکه‌ی سختی و استرس نجات دهیم و به امید شادابی پس از تنبلی که دروغی بیش نیست، منتظر فردا باشیم.

گذشته‌ها همان لحظاتی بودند که با بی‌رحمی به دنبال سپری کردن‌شان بودیم و الان که کمی بیش‌تر از آن روزها می‌گذرد تک تک ما دوست داریم که در آن موقعیت و زمان بودیم.

همین حالا اگر به تو داوطلب کنکوری بگوییم دوست داری برگردی به نیمه‌ی مهرماه و از آن موقع کار خود را ادامه بدهی، در دل خیلی‌ها قند آب می‌شود ولی درست در همان زمان بود که خیلی‌ها جسارت و شهامت تلاش نداشتند، دل به دریا نزدند و جانانه تلاش نکردند و اوج نگرفتند و به امید آمدن شادابی اعجازانگیز پس از تنبلی‌ها که مسلماً انتظار بیهوده‌ای است، دست دست کردند و زمان را از دست دادند. تصور کن به تو بگویند که روز ۱ تیر ۹۳ است. مطمئنم خودت را برای کنکور ۹۴ آماده خواهی کرد تا رتبه‌ی عالی بیاوری؛ ولی در آن موقعیت حاشیه‌های فکری و اقتضای زمان، اهمیت آن لحظات را برایت شفاف بیان نمی‌کرد. هیچ کدام از سیستم‌ها و دستاویزهایی مثل آزمون و کتاب و سی‌دی آموزشی دردی را دوا نمی‌کند وقتی تو خودت را گم کنی و دست از غرور کاذب برنداری. تا خودت را به‌دقت آنالیز نکنی، چیزی درست نمی‌شود و این سریال برایت تکرار می‌شود و می‌رسی به نیمه‌ی اردیبهشت و حسرت نیمه‌ی بهمن را می‌خوری که خیلی بی‌رحمانه به آن اعتقاد نداشتی.

اگر از همین الان به خودت بیایی و بخواهی مسئولیت این شرایط را به عهده بگیری، زمان داری و دلت خیلی زود سر شوق می‌آید. باور کن زندگی همین امروز است.