نوروز 96

افتخارآفرینی دختر کم‌توان ذهنی در دو رشته ورزشی

در روز جهانی معلولین یکی از دختران کم‌توان ذهنی که حائز 3 رتبه کشوری در مسابقات قرآن، کاراته و دو و میدانی شده بود، مورد تقدیر قرار گرفت.



در روز جهانی معلولین یکی از دختران کم‌توان ذهنی که حائز 3 رتبه کشوری در مسابقات قرآن، کاراته و دو و میدانی شده بود، مورد تقدیر قرار گرفت. 

به گزارش سایت کانون فرهنگی آموزش نگار واشقانی دانش‌آموز سال دوم دبیرستان مطهری تهران که به همراه مادر و مدیر مدرسه خود در مراسم حضور یافته بود در گفت‌و‌گو با خبرنگار آموزش و پرورش پانا اطهار کرد: امسال 3 مدال کشوری در 3 رشته مختلف را به دست آوردم. موفق شدم رتبه سوم کشوری در مسابقات رشته کاراته (در بین دانش‌آموزان عادی)، رتبه اول مسابقات دو و میدانی و رتبه سوم مسابقات قرائت قرآن را از آن خود کنم.  

وی افزود: علاوه بر اینها در زمینه موسیقی فعالیت می‌کنم و یادگیری زبان انگلیسی جزو برنامه‌های روزانه‌ام است و اخیرا هم موفق به کسب کمربند قهوه‌ای در کاراته شده‌ام.

 موفقیت نگار مدیون تلاش‌های مادر سخت کوش اوست

در مقام گزارشگر نخستین سوالی که به ذهنم می‌رسد این است که چگونه نوجوانی در عین کم‌توانی ذهنی می‌تواند به همه این کارها بپردازد و طی یک سال در 3 رشته مدال کشوری کسب کند. مدیر مدرسه نگار در پاسخ می‌گوید: بخش مهمی از موفقیت نگار مدیون تلاش‌های مادر سخت کوش اوست. 

وی می‌افزاید: خانم واشقانی علاوه بر اینکه عضو انجمن مدرسه هستند همیشه از نظر اخلاقی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی پشتیبان ما هستند و به مربیان و مدیران مدرسه کمک می‌کنند و همین حضور پر رنگ‌شان به معلم‌ها و مربیان و نیز خودِ نگار انگیزه می‌دهد و در نهایت باعث موفقیت فرزند ایشان می‌شود. در واقع وقتی این بچه‌ها به استقلال می‌رسند ما لذت می‌بریم.

از نگار واشقانی می‌پرسم چطور توانسته از بین این همه دانش‌آموز عادی به مقام سوم کشوری در کاراته برسد. می‌گوید: می‌خواستم ثابت کنم ما هم می توانیم قهرمان باشیم.

 

نگار را عادی می‌دیدم

 

خانم واشقانی مادر نگار درباره نوع رفتار مناسب با بچه‌های استثنایی می‌گوید: بچه‌های ما چیزی از دیگران کم ندارند فقط دیرتر یاد می‌گیرند، که چه بسا بچه‌های عادی هم در بعضی زمینه‌ها این مشکل را داشته باشند. والدین باید این بچه‌ها را در سطح عادی ببینند. من نگار را عادی می دیدم یعنی او هم مثل دیگران باید مهارت‌هایی را به دست می‌آورد.

وی در خصوص مشکلاتی که در زمینه پیشرفت بچه‌های کم‌توان ذهنی وجود دارد می‌گوید: اولین مشکل این است که خیلی‌ها به این باور نمی‌رسند که اینها هم مثل بچه‌های دیگر هستند. بعد از آن نبود امکانات مشکل است. ما به امکاناتی نیاز داریم تا این بچه‌ها را به جایی برسانیم.

مادر نگار می‌افزاید: بچه‌های معلول جسمی حرکتی فدراسیونی متعلق به خودشان دارند ولی بچه‌های کم‌توان ذهنی هیچ امکانی ندارند و این، کار را سخت‌تر می‌کند.

منبع :

مهلا کاشانی