نوروز 96

تقسیم انرژی مطالعاتی (1)

برنامه‌ریزی مطالعاتی، بدون در نظر گرفتن اطلاعات شخصی از میزان آمادگی در بازه‌های مختلف زمانی شبانه‌روز، عملاً هم‌معنی با انجام مطالعه‌ی بدون کیفیت است.



نشاط و شادابی یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های رفتاری است که همه‌ی ما کم و بیش به دنبال آن هستیم. قرار گرفتن در وضعیت رفتاری شاداب، شرایط عملکردی را به سمت راندمان و کارایی بالاتر می‌برد و این یک اصل بسیار مؤثر در بهبود فعالیت‌هاست. این‌که در تمام ساعت‌های شبانه‌روز در شرایط آماده و شاداب قرار نداشته باشیم کاملاً طبیعی است. این‌که خستگی از فعالیت‌های طول روز بر کیفیت اجرای سایر فعالیت‌ها تأثیرگذار باشد هم کاملاً منطقی است؛ اما مدیریت نکردن فعالیت‌ها در زمان‌های شادابی و عدم شادابی و هم‌چنین تن دادن به خستگی به جای تلاش کردن، اصلاً منطقی و طبیعی نیست.

یکی از ویژگی‌های مهم فراشناختی دانش‌آموزان سخت‌کوش، شناسایی میزان انرژی مطالعاتی در زمان‌های مختلف روزانه است. به طور ویژه از سه بازه‌ی مشخص روزانه یعنی صبح، عصر و شب صحبت می‌کنیم. اطلاع داشتن از این‌که در کدام‌یک از این بازه‌ها آمادگی بیش‌تری برای مطالعه داریم یک خودآگاهی بسیار مهم است. به بیان دیگر، این‌که در کدام بازه‌، مطالعه‌ی باکیفیت‌تری داریم و انرژی بیش‌تری برای مصرف کردن در جهت مطالعه داریم، تعریف بسیار دقیقی از «شناخت انرژی مطالعاتی شخصی» خواهد بود.

برنامه‌ریزی مطالعاتی، بدون در نظر گرفتن اطلاعات شخصی از میزان آمادگی در بازه‌های مختلف زمانی شبانه‌روز، عملاً هم‌معنی با انجام مطالعه‌ی بدون کیفیت است. تغییر دادن این الگوی رفتاری بسیار ساده است. در اولین گام باید شناخت دقیقی از توان مطالعاتی خود در طول روز داشته باشید. اشاره به ساده بودن این کار به این دلیل است که کافی است در یک بازه‌ی چندروزه، توان مطالعاتی خود را در ساعت‌های مشخصی از روز- فرضاً ساعت‌های زوج تا قبل از خواب- بسنجید. داده‌های این ارزیابی شخصی، در شکل‌دهی برنامه‌ی مطالعاتی شخصی بسیار مهم‌ است.