پدری که مدرسه ساخت، پسری که دانشگاه ساخت

کلاس اول دبستان بود. پدرش در روستای‌شان در فومن یک مدرسه‌ی یک کلاسه ساخته بود و او خوشحال و باافتخار در کنار پدرش ایستاده بود.



کلاس اول دبستان بود. پدرش در روستای‌شان در فومن یک مدرسه‌ی یک کلاسه ساخته بود و او خوشحال و باافتخار در کنار پدرش ایستاده بود.

پدرش آن روز گفت: «آن‌چه از دست من بر‌آمد این بود که این مدرسه‌ی یک‌کلاسه را بسازم. امیدوارم روزی پسرم عباس یک دانشگاه بسازد.»

سال‌ها گذشت و سیدعباس موسوی رهپیما، از دانشکده‌ی فنی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و بعدها شرکت فومن‌شیمی را تأسیس کرد.

قصه‌ی زندگی مهندس موسوی رهپیما زمانی شگفت‌انگیزتر شد که دانشکده‌ی فنی دانشگاه تهران را در شهر فومن تأسیس کرد و به حرفی که پدر در سال‌ها پیش زده بود، جامه‌ی عمل پوشاند.

اکنون باید من و شما به این موضوع فکر کنیم که چگونه می‌توانیم زندگی و آینده‌ی فرزند خود را تحت تأثیر قرار دهیم.

به راستی سهم ما در آینده‌ی فرزندمان چیست؟ مطمئن باشیم آن‌چه امروز برای فرزند خود می‌کاریم، فردا برداشت خواهیم کرد.