کفش‌های خودت را بپوش (نویسندگان نوجوان)

عرشیا کفاش، کلاس هفتم از رودسر این مقاله را درباره‌ی روش‌های مطالعه که مخصوص هر فردی می‌باشد نوشته است.



عرشیا کفاش، کلاس هفتم از رودسر این مقاله را درباره‌ی روش‌های مطالعه که مخصوص هر فردی می‌باشد نوشته است.

یادداشت‌های خود را به آدرس azmoon.mag@gmail.com بفرستید.


شاید این جمله را بارها شنیده‌اید که اگر بخواهید درباره‌ی کسی قضاوت کنید باید کفش‌های دیگری را بپوشید!

این کار بسیار نادرستی است.

این جمله در درس خواندن هم کاربرد دارد ولی شرایط متفاوت‌تری دارد. در جاده‌ی علم خیلی از شرایط را باید سنجید تا بتوان مسیری یکسان با شرایط خاص طی کرد. در این‌جا باید علایق، توان، استعداد و توانایی خود و هم‌چنین اندوخته‌های علمی که از سال‌های قبل در طی مسیر اندوخته‌اید مورد بررسی قرار دهید تا بتوانید مسیری را که به موفقیت می‌رسد شناسایی کنید.

اگر بدون برنامه‌ریزی و نداشتن هدف کفش‌های‌مان را بپوشیم و حرکت کنیم، چیزی حاصل نمی‌شود جز خستگی راه با داشتن تلاش مضاعف اما بازدهی بسیار کم و بیهوده.

شاید بپرسید نقش کفش‌ها این‌جا چیست؟

با شروع سال جدید مهم‌ترین عامل برنامه‌ریزی است که شخص باید با توجه به برنامه‌ی راهبردی و هدفی که دارد برای خودش برنامه‌ریزی شخصی داشته باشد؛ یعنی با دیگر دوستان و هم‌کلاسی‌هایش متفاوت باشد.

یک دانش‌آموز نمی‌تواند کفش دوستش را بپوشد؛ یعنی مانند برنامه‌ی شخصی او درس بخواند و در کل نتیجه‌ی مفیدی بگیرد.

دوستان کانونی‌ام!

بیایید ابتدا خودمان را بشناسیم و نقاط ضعفمان را مشخص کنیم و برای بهبود آن با پیدا کردن راهکار و راه‌حل تلاش کنیم.

باید بتوانیم استعدادهای‌مان را شناسایی کنیم و بر اساس آن، هدف آینده‌مان را مشخص کنیم. خیلی خوب می‌دانیم برای شروع هر کاری باید برنامه‌ریزی کنیم.