احساس من از نوشتن خودنگاری آغازین و پایانی

از زمانی که پشتیبانم برای بار اول برگه‌ی خودنگاری را سر جلسه‌ی آزمون به من تحویل داد حس عجیبی پیدا کردم.



از زمانی که پشتیبانم برای بار اول برگه‌ی خودنگاری را سر جلسه‌ی آزمون به من تحویل داد حس عجیبی پیدا  کردم؛ زیرا باید در یک تکه کاغذ احساسم را قبل از آزمون و بعد از آزمون از نتیجه‌ی عملکردم می‌نوشتم و یک پیش‌بینی از نتیجه‌ی تک تک درس‌هایم انجام می‌دادم.

به نظرم رسید که این کار باعث می‌شود نسبت به نتیجه‌ی آزمون احساس ترس پیدا کنم؛ اما زمانی که برگه به من تحویل داده شد نوشتم که آمادگی کامل برای آزمون دادن دارم اما کمی استرس داشتم و البته گاهی طبیعی به نظر می‌رسد؛ ولی مطمئنم که تمام درس‌هایم را با درصد‌های بالا خواهم زد.

آزمون برگزار شد و در 15 دقیقه‌ی پایانی دوباره برگه‌ها به ما بازگردانده شد. باز هم قرار بود نتیجه‌ی دو الی سه ساعت آزمون دادن را یادداشت کنم؛ اما این بار از نوشتن احساسم هیچ ترس و واهمه‌ای نداشتم؛ زیرا با پیش‌بینی‌ای که در ابتدای آزمون انجام داده بودم توانستم آزمون خوبی را پشت سر گذاشته و موفق شوم.

در پایان به این نتیجه رسیدم که نوشتن احساس از انجام یک کار قبل از آغاز آن کار و باز هم نوشتن احساس پایانی از نتیجه‌ی رسیدن یا حتی نرسیدن به نتیجه‌ی دلخواهم می‌تواند انگیزه‌ی مرا برای کسب موفقیت و رسیدن به هدف و کاهش استرس، بالا ببرد.