گرمازدگی در سفر

گرمازدگی یکی دیگر از مشکلاتی است که مسافران و طبیعت‌گردان با آن مواجه هستند.



گرمازدگی یکی دیگر از مشکلاتی است که مسافران و طبیعت‌گردان با آن مواجه هستند. البته در اکثر موارد این گرمازدگی‌ها اصولاً گرمازدگی نیست و با استراحت کوتاهی برطرف می‌شود؛ اما گاهی گرمازدگی‌های کاملاً جدی اتفاق می‌افتد که عدم برخورد صحیح با آن‌ها به‌راحتی می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری را در پی داشته باشد.

گرمازدگی به طور کلی می‌تواند باعث عوارض زیر شود:

1- کرامپ‌های عضلانی ناشی از گرما

2- خستگی مفرط

3- هیپوترمی

کرامپ‌های عضلانی ناشی از گرما

این وضعیت شامل اسپاسم عضلات ارادی به دلیل تخلیه‌ی الکترولیت‌ها است و معمولاً زمانی رخ می‌دهد که فرد بر اثر قرار گرفتن در معرض گرما، دچار تعریق شدید شده، مقدار زیادی آب و نمک از دست بدهد. سپس توسط نوشیدن آب، کمبود مایعات خود را بدون در نظر گرفتن کمبود نمک جبران کند. در این موارد کمک‌های اولیه شامل خنک نگه داشتن بیمار و خوراندن نمک و در صورت نیاز تزریق سرم است.

خستگی مفرط ناشی از گرما

این وضعیت معمولاً زمانی رخ می‌دهد که فرد بر اثر قرار گرفتن در معرض گرما، مقادیر زیادی آب و نمک را از طریق تعریق شدید از دست بدهد. شکایات بیمار معمولاً شامل سردرد، تهوع، سرگیجه و اختلال در بینایی است. در این موارد کمک‌های اولیه شامل قرار دادن بیمار در جای خنک و خوراندن آب و نمک به او است. در صورت وجود حالت تهوع و استفراغ یا بی‌هوش بودن بیمار، تزریق سرم ضروری است.

هیپوترمی در گرمازدگی

در موقعیت‌های بسیار گرم، به‌خصوص در هوای مرطوب و بدون باد (شرجی)، ممکن است هیپوترمی ظاهر شود. در چنین وضعیتی درجه‌ی حرارت بدن به بالای 40 درجه سانتی‌گراد می‌رسد و تنظیم حرارت مختل می‌شود. علائمی همچون اغما و تشنج نیز ممکن است ظاهر شود. در هیپوترمی، هیپوتالاموس دچار بدکاری می‌شود و چون بیمار عرق نمی‌کند (به دلیل شرایط محیطی)، پوست گرم و خشک است. معمولاً در این شرایط کاهش آب و الکترولیت‌ها شدید نیست. در این موارد اقدام به خنک کردن بیمار باید هر چه سریع‌تر صورت گیرد. مهم‌ترین مسئله، کاهش سریع درجه‌ی حرارت بدن است. در صورت پایین نیامدن دما ممکن است پیامدهای خطرناک و حتی مرگ متوجه مصدوم باشد؛ به همین دلیل از هر راه ممکن باید دمای بدن را پایین آورد.