نوروز 96

گام دوم: به مسیر آگاه باشید!

جمله‌ی معروفی که دانش‌آموزان کانونی زیاد شنیده‌‌اند این است که برنامه‌ی راهبردی یک نقشه‌ی ‌‌راه است، ولی چند نفر از شما عمیقاً به این جمله فکر کرده‌اید؟ به این‌که مقصد این راه کجاست؟



جمله‌ی معروفی که دانش‌آموزان کانونی زیاد شنیده‌‌اند این است که برنامه‌ی راهبردی یک نقشه‌ی ‌‌راه است، ولی چند نفر از شما عمیقاً به این جمله فکر کرده‌اید؟ به این‌که مقصد این راه کجاست؟ اگر از این مسیر منحرف شوید چه اتفاقی می‌افتد یا چگونه این مسیر را طی کنید؟

این جواب که این نقشه آغاز و پایان مسیر را نشان می‌دهد و ما مطمئن می‌شویم که حتماً به نتیجه‌ی دلخواه می‌رسیم یک جواب درست اما کلیشه‌ای است که ما با آن کاری نداریم. وقتی وارد جاده می‌شوید اطراف جاده تابلوهایی را می‌بینید که فاصله تا استراحتگاه، پمپ بنزین یا شهر بعدی را نشان می‌دهند. در بازه‌های مختلف سال، پروژه‌های متفاوتی وجود دارد. با آغاز هر پروژه وارد جاده می‌شوید. نقشه‌خوان شما در ابتدا پشتیبان و بعد خودتان هستید. آزمون‌های کلی تعیین سطح اول هر پروژه حکم نگاه کردن به عقربه‌ی بنزین را دارد. متوجه می‌شوید چه‌قدر انرژی و بار علمی دارید. استارت می‌زنید و راه می‌افتید. فاصله‌ی زمانی بین آزمون‌ها و مباحث از پیش تعیین‌شده برای هر آزمون حکم تابلوهای بین راه را دارند. به‌راحتی متوجه می‌شوید که تا شهر بعدی چه‌قدر فاصله‌ی زمانی دارید (آزمون بعد). آیا مسیر هموار است یا یک جاده‌ی کوهستانی است (ماهیت مباحث آزمون بعد) و درنهایت تا مقصد اصلی چه‌قدر راه مانده است (پایان پروژه و ارزیابی دوباره).

موضوع جالب بعدی تابلوهایی هستند که سرعت مجاز را نشان می‌دهند. این‌‌که بدون توجه به اصول مطالعه حجم بسیار زیادی از مطالب را مطالعه کنید یا از همه‌ی توان مطالعاتی خود استفاده نکنید، درست مثل سرعت غیر مجاز یا سرعت بسیار پایین در یک آزادراه شلوغ است. در برنامه‌ی راهبردی برای هر بازه‌ی دوهفته‌ای با حجم مشخص و منطقی از مباحث روبه‌رو هستید که جلو تحلیل رفتن یا هدر رفتن انرژی شما را می‌گیرد.

امیدوارم سفر دلپذیری داشته باشید.

هورمون‌ ها ، دستگاه درون ریز از زیست شناسی سوم تجربی
  برای شرکت در کلاس کلیک کنید( سوم تجربی)
دبیر : مازیار اعتمادزاده