گفت‌وگوبا رتبه 6 کنکورتجربی 94 که از دبستان به کانون آمد

محمدامین خادم‌بشیری رتبه 6 رشته‌ی علوم تجربی منطقه 3 کنکور 94، به همراه برادر دو قلویش محمدامین از شهر گچساران، از کلاس پنجم دبستان در آزمون‌های کانون شرکت کردند

محمدامین خادم‌بشیری رتبه 6 رشته‌ی علوم تجربی منطقه 3 کنکور 94، به همراه برادر دو قلویش محمدامین از شهر گچساران، از کلاس پنجم دبستان در آزمون‌های کانون شرکت کردند. پدر محمدامین فوق‌لیسانس رشته‌ی ادبیات و بازنشسته‌ی آموزش و پرورش و مادرشان کارشناسی پرستاری دانشگاه شهید بهشتی و مدیر مدرسه هستند. در ادامه گفت‌و‌گوی ما را با محمدامین بخوانید:


داستان شروع حضور شما در کانون چگونه بود؟

زمانی‌که من کلاس پنجم دبستان بودم برای قبولی در مدرسه نمونه دولتی و عادت کردن به شرایط آزمون در آزمون‌ها شرکت کردم.


علت شروع حضور شما در کانون آزمون مدرسه راهنمایی بود اما علت 8 سال پیوستگی حضور چه بود؟

وقتی‌که با کمک آزمون‌ها توانستم موفق شوم تصمیم گرفتم برای موفقیت در آزمون ورودی دبیرستان هم از همان ابتدای دوره راهنمایی خودم را آماده کنم و در دوره دبیرستان هم برای موفقیت در کنکور...


در دوره دبستان پدر و مادر چگونه امور آموزشی شما را پیگیری می‌کردند؟

در آن دوره نظارت ایشان بسیار دقیق بود طوری که روی شیوه مطالعه من و برادرم و همین طور روی منابع مطالعاتی نظارت دقیق داشتند . یادم می آید وقتی کلاس پنجم بودیم یک کتاب را نیاز داشتیم که نتوانستیم برای خریدن پیدا کنیم. یکی از معلمان گچساران آن کتاب را داشتند پدرم هر چند روز یکبار آن کتاب را امانت می‌گرفتند ما مطالعه می‌کردیم و دوباره چند روز دیگر همین روند را ادامه می‌دادیم. امه به مرور به ما اعتماد کردند و قتی وارد دوره دبیرستان شدیم به علت اعتماد به روش مطالعه ما، ما به‌صورت مستقل کار می‌کردیم و خودمان می‌توانستیم برنامه‌ریزی کنیم.


به عبارت دیگر شما در طول زمان،«خودآموز» شدید نقش کانون را دراین خود آموز شدن چگونه می‌بینید؟

برنامه راهبردی در خودآموز شدن من خیلی موثر بود من همیشه با برنامه هماهنگ بودم و همیشه سعی می‌کردم که با برنامه خودم را هماهنگ کنم. برنامه اصلی من برای درس‌خواندن، برنامه کانون بود.


عکس العمل آن‌ها زمانی‌که کارنامه را دریافت می‌کردید چگونه بود؟

گاهی اوقات ممکن بود که نتیجه دلخواه را نگیریم اما سرزنش نمی‌شدیم و پدر و مادرسعی می‌کردند مارا ترغیب کنند که اشتباهاتمان را اصلاح کنیم.

از طرفی وقتی‌که رشد تراز هم داشتیم برخوردشان با ما طوری نبود که آنقدر مغرور شویم که فکرکنیم به نهایت نتیجه رسیده‌ایم و تلاشمان کمتر شود. همیشه می‌دانستیم که راهی برای تلاش و ادامه وجود دارد و توانایی ما از این حد هم بیشتر است.


از رقیبان قدیمی خود در کانون، چه کسی را درلیست برترها می‌دیدید که هم اکنون هم رتبه خوبی کسب کرده‌اند؟

من از اول دبیرستان ترازهای خانم کیاناتدبیر را پیگیری می‌کردم که ایشان در نهایت جز تک‌رقمی‌ها شدند.


دوستان دوره دبستان شما الان چه رتبه هایی کسب کردند؟

امیررضا هاشم‌پور رتبه 53 رشته ریاضی، علی جهانی رتبه 48 ریاضی و ایمان جهانی رتبه 480رشته ریاضی را کسب کردند.


آیا از دوره دبستان خود خاطره آموزشی دارید؟

بله من یک خاطره از کلاس چهارم دبستانم دارم که به نظر خودم نقطه عطفی در درس‌خواندن من بود و من از همان جا بود که تصمیم جدی برای درس‌خواندن گرفتم.

معلم کلاس چهارم من آقای عباسی سوالی را از من پرسیدند که من بلد نبودم و در همان سال من با امیررضا هاشم‌پور همکلاس بودم و امیررضا همان سوال را پاسخ داد.

من سر جایم نشستم و از اینکه پاسخ را بلد نبودم گریه افتادم.ولی همان جا همان مطلب را سر کلاس خواندم و دوباره آن را پاسخ دادم . همان روز بود که تصمیمم برای درس‌خواندن جدی‌تر شد.

طوریکه پایان کلاس چهارم آقای عباسی من را به عنوان بهترین شاگرد آن سال معرفی می‌کردند.


تاثیر دفتر برنامه‌ریزی روی درس‌خواندن دانش‌آموزان دبستانی چگونه است؟

خواهر من مهسا کلاس هشتم است و خیلی خوب درس‌می‌خواند من تاثیر این دفتر را روی درس‌خواندن خواهرم دیده‌ام اینکه یک پارامتر رقابتی برای بچه‌هاست می‌توانند ساعت مطالعه‌شان را با هم مقایسه کنند و پیشرفت کنند.


خانواده کانونی « خادم بشیری»