ساخت نانوداروی ضدمیکروب برای درمان بیماری‌های عفونی

محققان دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان موفق به ساخت نمونه آزمایشگاهی نانودارویی ضد میکروبی شدند که می‌تواند در کنار رهاسازی کنترل شده دارو



محققان دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان موفق به ساخت نمونه آزمایشگاهی نانودارویی ضد میکروبی شدند که می‌تواند در کنار رهاسازی کنترل شده‌ دارو، باعث افزایش اثر ضد میکروبی آنتی بیوتیک شده و در نتیجه میزان داروی مصرفی را کاهش دهد.

به گزارش سرویس علمی ایسنا، دکتر مجتبی صلوتی، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان و محقق طرح با اعلام این خبر اظهار کرد: از زمان کشف آنتی‌بیوتیک‌ها، به علت افراط در استعمال نابجای آن‌ها در بیماری‌های عفونی، به تدریج تعدادی از باکتری‌ها در مقابل این داروها مقاومت پیدا کردند. افزون بر این، از مشکلات عمده‌ داروهای ضد میکروبی، جابجایی دشوار آن‌ها از غشای سلولی و فعالیت کم در داخل سلول‌ها و اثر سمیت بر روی سلول‌های سالم بدن است. در نتیجه بهینه‌سازی فرایند درمان با آنتی‌بیوتیک‌ها و همچنین کوتاه کردن طول دوره‌ درمان همواره مد نظر محققان بوده است.

به گفته‌ صلوتی، اکثر متخصصین داروسازی به دنبال یافتن راه‌هایی هستند که داروها را به دقت به محل اثر اصلی خود برسانند و بیشترین اثر درمانی را ایجاد کنند. بر اساس نتایج مطالعات، نانوذرات از جمله نانو دندریمرها قادر به حل این مسائل و تسهیل رهاسازی داروها در محل‌های عفونی میکروبی هستند.

صلوتی در ادامه عنوان کرد: هدف از این تحقیق طراحی یک سامانه و سیستم رهاسازی کنترل شده دارو با استفاده از نانوذرات دندریمر و آنتی بیوتیک سفتازیدیم، به منظور درمان عفونت‌های ناشی از باکتری‌های گرم منفی از جمله سودوموناس آئروژینوزا بوده است.

محقق طرح تصریح کرد: طبق نتایج موجود، با بارگذاری این دارو بر روی نانو دندریمرها، می‌توان به یک سامانه‌ رهاسازی کنترل شده‌ دارو با زیست سازگاری بالا دست یافت.

این محقق، با اشاره به مزیت‌های سیستم طراحی شده گفت: در این تحقیق اتصال داروی سفتازیدیم با نانو دندریمر، به روش مستقیم و بدون نیاز به هیچ واسطه‌ای انجام گرفت. بررسی نحوه‌ رهایش سفتازیدیم از نانوذرات دندریمر نشان داد که رهایی دارو به ترتیب در زمان‌های متوالی افزایش می‌یابد. همچنین نانو سیستم حاصل دارای اثر کشندگی بیشتری بر روی باکتری سودوموناس آئروژینوزا نسبت به سفتازیدیم تنها بود.

وی افزود: به دلیل آنکه این قبیل سامانه‌های دارورسانی می‌توانند حجم توزیع مربوط به داروها را در بدن کاهش دهند، لذا عوارض جانبی داروهای مورد مصرف کاهش می‌یابد. از دیگر مزایای این سیستم‌های نوین دارورسانی می‌توان به بازده بالا، بهبود حلالیت داروها، طولانی کردن گردش خون سیستمیک دارو و تحویل و رهاسازی دارو به بافت و سلول‌های هدف و در نهایت افزایش رضایت بیمار اشاره کرد.

صلوتی با بیان این که در صورت تکمیل مطالعات و دستیابی به تولید انبوه از این نانودارو می‌توان جهت درمان عفونت‌های باکتریایی بیماران استفاده کرد، ابراز امیدواری کرد: در صورت ادامه‌ تحقیقات در شرایط درون تنی و بررسی میزان سمیت نانوداروی طراحی شده در بدن حیوان، چنانچه مشخص شود که این سیستم مضر نیست و اثرات مطلوبی حاصل شود، می‌توان به امکان تولید انبوه این نانودارو چشم داشت.

نتایج این تحقیقات که حاصل همکاری دکتر مجتبی صلوتی، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان، معصومه آقایاری، کارشناس ارشد رشته میکروبیولوژی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه، و سایر همکارانشان بوده است، در مجله‌ F Scientia Iranica به چاپ رسیده است.

منبع :