پژوهشگر ایرانی نانوالیاف با اندازه کنترل شده ساخت

پژوهشگر دانشگاه زنجان در تحقیقات خود با بررسی بر روی عوامل موثر بر ساخت نانوالیاف پلیمری به روش الکتروریسی ، نانوالیافی با قطر و اندازه مورد نظر ساخت .



به گزارش ایرنا از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، امیر دوستگانی مجری این طرح گفت: امروزه نانوفناوری دارای کاربردهای مختلفی در اکثر زمینه های علمی است. یکی از این موارد، تهیه نانوالیاف است که در صنایع مختلفی مانند پزشکی، دارو رسانی، نساجی و دفاعی قابل استفاده است، نانوالیاف پلیمری به کمک فرایند الکتروریسی و از طریق اعمال یک میدان الکتریکی خارجی بر محلول و یا مذاب یک پلیمر قابل تولید هستند.

وی خاطرنشان کرد: در این کار تحقیقاتی، نانوالیاف کامپوزیتی پلی کاپرولاکتان- نانوهیدروکسی آپاتیت، با استفاده از روش الکتروریسی تولید شده و اثر پارامترهای مختلف فرآیند بر متوسط قطر نانوالیاف تهیه شده مورد بررسی قرار گرفته است.

دوستگانی گفت: با استفاده از نتایج به دست آمده از این طرح می توان محدوده ای از متغیرها را که می تواند منجر به دستیابی به نانوالیاف با اندازه مورد نظر شود، شناسایی کرد و بدین ترتیب هزینه تولید کاهش یافته و سرعت دستیابی به نانوالیاف موردنظر افزایش می یابد، عوامل مختلف تاثیرگذار بر متوسط قطر نانوالیاف نهایی بررسی شده در این طرح شامل غلظت پلیمر، ولتاژ اعمال شده، شدت جریان محلول و ... بوده است.

وی افزود: در این زمینه ساختارفیزیکی و شیمیایی نانوالیاف های سنتز شده توسط آزمون های SEM و FTIR مورد مطالعه قرار گرفته است، طبق نتایج به دست آمده، متوسط قطر این نانوالیاف بین 300 تا 650 نانومتر بوده است که این قطرها بسته به تغییرعوامل بررسی شده دستخوش تغییرات شده اند. 

دوستگانی در ادامه به کاربردهای نانوالیاف سنتز شده اشاره کرد و افزود: نانوالیاف به دست آمده می تواند به عنوان داربست های سه بعدی در مهندسی بافت به منظور ترمیم و جایگزینی بافت های آسیب دیده مانند استخوان مورد استفاده قرار گیرند، بافت های موجود در بدن انسان از الیاف نانومتری تشکیل شده اند، بنابراین داربست های تشکیل شده از نانوالیاف ساخته شده به روش الکتروریسی، می توانند محیط مناسبی برای رشد سلول ها باشند، این داربست ها می توانند خاصیت رشد و تکثیر و تمایز به سلول های مورد نظر را القا کنند.

وی ادامه داد: همچنین می توان آن ها را به عنوان ابزاری برای رهایش کنترل شده ی دارو در مصارف دارورسانی به کار گرفت، البته کاربردهای ذکر شده نیاز به اخذ تاییدیه های لازم از مراجع مربوطه برای مصارف انسانی دارد ولی به صورت آزمایشگاهی بر روی مدل های حیوانی قابل بررسی و مطالعه است. 

به گفته این پژوهشگرهمچنین به کمک این نانوالیاف و در صورت استفاده از پلیمرهای دیگر، می توان منسوجاتی که خواصی مانند مقاومت در برابر آلودگی، باکتری و غیره را دارند، تولید کرد، تولید لباس های ضد گلوله و نیز استتار از دیگر کاربردهای این الیاف در صنایع دفاعی است، از طرفی نانوالیاف پلیمری می توانند به عنوان فیلتر و غشا نیز در صنایع جداسازی و تصفیه مورد استفاده قرار گیرند.

نتایج این تحقیق در مجله Textile Research Journal به چاپ رسیده است.

منبع :